— 391 — 




















faanpad terug te keeren, waarvan wij, om toch vooral aan de volledigheid van ons 
betoog niet te kort te doen, zoo lang zijn afgedwaald geweest (7°). 
Zoowel als in het rijk der Hindoes was dus in China de Maan eertijds de ver- 
persoonlijking van het vochtige element. Ongetwijfeld nu was het, zooals wij reeds 
| oog van den Indiër den regen bracht, in de maanmythologie van het Chineesche volk 
gemakkelijk maakte. 
Ak Zooals de lezer uit het op bladz. 383 ingelascht citaat ontwaren kan , maakt Lioe 
__Ngan geen melding van Hung Ngo’s verandering in een pad, toen zij, na het levens- 
_ elixer van haar echtgenoot te hebben gestolen, naar de maanschijf vluchtte. Wel 
echter spreekt hij op andere plaatsen in zijn werk van zulk een dier, dat zich in de 
_ Maan bevinden zou. Zoo bijv. in het zevende hoofdstuk, waar hij zegt „dat er in de 
‚ Maan een pad is’, en in het zeventiende, waar hij de wel wat zonderlinge opmerking 
maakt „dat de Maan, die al wat onder den Hemel is beschijnt, door de pad ver- 
__duisterd wordt”. De eerste schrijver dus, die van Hung Ngo'’s gedaanteverwisseling 
_ gewaagt, is Tsjang Hung (verg. bladz. 384); doch dezen is het tot nog toe niet mogen 
_ gelukken de nakomelingschap van de waarheid zijner bewering te overtuigen, daar 
nog steeds de meeste Chineezen in Hung Ngo een half-goddelijk wezen zien in het 
volle bezit van menschelijk vleesch en been. Geen wonder trouwens, dat zelfs de 
bewoners van het Rijk van het Midden het op het stuk van zulk een fabel tot nog 
toe niet eens zijn kunnen worden ! 
De wsjen-tsjhoe'- (%°), die de Chineezen van oudsher plaatsen in de Maan, 1s 
echter niet de gewone kikvorsch der moerassen, die in warmere landen in zoo grooten 
_ getale pleegt te kwaken wanneer regen in aantocht is. Hij is dus niet het zinnebeeld 
__der wolken en der Maan, waarvan het gekwaak, volgens de oude Indiërs, het regen- 
_ water neer doet dalen. Wèl daarentegen is hij een groote pad, die, zooals de Chi- 
neesche autoriteiten zelf beweren (#1), op droge gronden leeft, gaarne onder vochtige 
(79) Alleen zij hier nog aangestipt, dat ook de denkbeelden, die omtrent den invloed van de 
Maan op het weder in Huropa heerschen, op treffende wijze met die der Chineezen overeenstemmeu. 
__ En geen wonder. Want daar dit hemellicht, zoowel voor China als Europa, steeds de vertegen- 
__woordigster was van het vochtige element, en dus wolken en regen, die voornamelijk den toestand van 
__het weder beheerschen, aan haar invloed onderworpen waren: daarom kan het niet anders of weervoor- 
spellingen, getrokken uit de Maan, moeten thans nog als takken van een en denzelfden stam in beide 
_werelddeelen vele punten van gelijkenis bezitten. Het is echter hier de plaats niet om over dit 
_ onderwerp uit te weiden; doch het zal een onderdeel uitmaken van een werk over zon- en maanmy- 
thologie en zon-en maanvereering, hetwelk wij ons voorstellen eensdaags het licht te doen zien. 
(sry LS GE (ä&) of, volgens sommige oude schrijvers, À Bk. 
(81) Zoo bijv. het oude woordenboek ’Ah=ja BR ji, ap. Khang His Keizerlijk Woor- 
kr denboek #x verbo is, Het groote werk over dier-en plantenkunde, in noot 63 op bladz. 288 aau- 
_gehaald, zegt in zijn 42ste hoofdstuk: 
„Het is een dwaling, dat vsjen=tsjhoe’’ een der namen van den kikvorsch wezen zou, want 
