— 393 — 
























dier van de ergste soort. Daarentegen blijkt uit niets, dat de gewone kikker der 
moerassen iets bijzonders beteekende in de mythologie dier dagen; en onnatuurlijk 
is het dus zeker niet dat de Chineezen, op het hooren van Indische fabelen omtrent 
vereenzelviging van Maan en kikvorsch, die zij hoogstens maar half begrepen, zich 
zéer eigenwijs verbeeldden dat niet dit onbeteekenend, alledaagsche dier, maar wel 
de wonderbare pad bedoeld moest wezen, die immers ontelbare jaren leven en , evenals 
‚de Maan, water te voorschijn roepen kon. Die fabelachtige levensduur is ook 
_ misschien aan de legende van het levenselixir, waarmede Hung Ngo naar de Maan 
vluchtte en zich als pad onsterfelijk maakte, volstrekt niet vreemd; en evenzeer 
is het zeer goed mogelijk dat de naam Hung Ngo of Sjang Ngo, die, zooals zoo 
straks in noot 53 werd aangestipt, ook de eeuwige, onvergankelijke Ngo beteekent, 
miet zonder reden eenmaal aan de eenzame maanbewoonster werd gegeven. 
0 
li D. DE HAAS IN DE MAAN. 
In een der merkwaardigste Chineesche werken uit de eerste eeuw van onze 
jaartelling leest men: 
w „De Maan is water, en in het water bevinden zich levende wezens, maar 
„geen hazen of padden. Hazen eu padden moeten allen sterven, wanneer zij lang in 
„het water vertoeven... en nu vraag ik den geleerden, of de kraai (in de Zon) (3) 
en de haas en de pad (in de Maan) dood ‘of levend zijn? Zijn zij dood, dan moe- 
pten zij, na zoo lang in Zon of Maan te hebben verwijld, verbrand, verrot, vergaan 
ven stinkend wezen, en indien zij leven: waar dan blijven kraai, haas en pad alte- 
wgader, wanneer de Zon verduisterd en de Maan verdonkerd is en voor een langen 
„tijd verdwenen ?” 
Î In dezen wel wat zonderlingen betoogtrant trekt de schrijver Wang Tsjhoeng 
(89) te velde tegen het bijgeloof zijner orthodoxe voorgangers en tijdgenooten ten 
aanzien van de pad en den haas, die de maan zouden bewonen. Wij leeren er twee 
voorname dingen uit: eerstens, dat dit bijgeloof in de eerste eeuw van onze jaartel- 
ling zelfs in de begrippen van de toenmalige geleerde klasse diep geworteld was, eu 
ten andere, dat èn Maanhaas èn Maanpad toen ten tijde reeds in éénen adem werden 
genoemd. Tsjang Hung, die ongeveer een eeuw na Wang Tsjhoeng leefde, maakt , 
zooals reeds op blads. 383 werd aangetoond, ook tegelijkertijd van een haas en een 
pad in de Maan gewag. 
| Wanneer men dus ziet dat de eerste schrijvers, die over den Maanhaas spre- 
ken, hem als het ware niet van de Maanpad scheiden , dan ligt eenigszins de gevolgtrek- 
» 
de 
r 
(6) Een exemplaar van deze vogelsoort met drie pooten woonde, volgens Lioe Ngau en 
meer oude Chineesche mythologen, in de zon. 
(€) Schrijver van de Zoen-hung of „Besprekingen en Overwegingen”, omtrent wien op bladz. 
299 reeds het een en ander is gezegd. Het bovenstaand uittreksel is aan het elfde hoofdstuk van 
zijn werk ontleend, 
