— BD — 




ij hem in de maanschijf ter overlevering aan het nageslacht: en zoo komt het, dat 
elkeen spreekt van een haas in de Maan” (*). 
_ Men’ wachte zich echter wel, deze fabel al te overhaast als het kanaal te be- 
schouwen, waarlangs het geloof in den Maanhaas zich naar het Chineesche Rijk een 
weg heeft gebaand. Immers, reeds vóór le allereerste berichten over de leer van 
Boeddha den tijd konden gehad hebben zich onder het volk te verspreiden, werd het 
denkbeeld breedvoerig in Wang Tsjhoeng’s werk besproken (9%), ja zelfs bevat het zoo 
oude Boek der Ceremoniën een toespeling, die eenigszins aan verwantschap tusschen 
haas en Maan doet denken. Im het tweede gedeelte van het eerste hoofdstuk (9%) van 
dit werk worden namelijk de bijnamen opgesomd, die den verschillenden cfferdieren in 
den voorvaderlijken tempeldienst gegeven werden, en daaronder prijkt die van den 
dé als „ming-sji” (°°). Nu laat zich deze uitdrukking wel is waar eenvoudig door 
wden helderziende’ vertalen en als toespeling beschouwen op de eigendommelijkheid 
van den haas om nooit de oogen te sluiten, zelfs niet gedurende der slaap; doch som- 
mige Chineesche commentaarschrijvers beweren. dat zij vhij die naar het licht kijkt” 
beteekent, en een dichterlijke naam werd voor den haas omdat dit dier, volgens het 
overoude volksgeloof, zwanger wordt door naar de Maan te zien. Zoo leest men in 
het Keizerlijk Woordenboek van Khang Hi (%: „De haas is de essence van de 
„lichte Maan en brengt jongen voort door naar de Maan te kijken. Daarom heet hij 
„ming-sjì”… 
vermelding van dit bijgeloof ten beste, en zegt: „De haas wordt zwanger door naar 
En. Maan te zien... De dorpelingen trekken daarom uit den glans of de donker- 
kl] 
De Phi-ja (°7) geeft bovendien nog een nadere bijzonderheid bij hare 
„heid van de herfstmaan voorspellingen, ten einde te weten of er veel of weinig ha- 
wzen zullen zijn” (°). En in zijn „Algemeen Verslag der Dingen” (°°, in het laat- 
ste gedeelte der derde eeuw geschreven, zegt Tsjang Hwa ( 100): „De haas wordt 
_wawanger door aan zijn haar te likken en naar de Maan te kijken. Zijne jongen braakt 
E „hij wit den mond. Oudtijds verhaalde men dat dit zoo was, en ik heb het ook zelf 
| „gezien”’. 
Ee Niettegenstaande de bestrijding van Wang Tsjhoeng bleef het geloof mm den 
Á E 
(22) „Vermeerderde en verbeterde Schatkamer van allerhande Zaken”, hoofdst. 1, H j 
(°5) Wang Tsjhoeug stierf in ongeveer A. D. 90, terwijl, volgens de Chineesche geschied hoe- 
ken, de eerste verkondigers van Boeddha's leer eerst een vijftiental jareu vroeger in het Rijk waren 
beland. Hoogst onwaarschijnlijk is het dus, dat het geloof in den Maanhaas zich in zulk een kor- 
ten tijd reeds zóó sterk verspreid zou hebben, dat genoemde schrijver het aanvallen waardig keurde 
van zijn scherpe, welversneden pen. Bovendien zullen fabelen van dien aard wel niet de eerstelingen 



zijn geweest. waarmede de Boeddhistische zendelingen de Chineezen bezig hieldeu. 
(°) rh ië, BN (5) B mi (9) Zw verbo Zh : 
(97) Zie blads. 201, noot 66. (25) „Spiegel en ron van alle Onderzoek”, hoofdst. 
_LXXXVIII, Fa, 
(99) Pi en Ee hoofdst. LV. (IUC) DE ie, 

