Wen 
dl EN - 
IE E 
— 405 — 
zitten in den maneschijn onder het genot van een gezellig gesprek, koekjes, thee 
en wijn. De vruchten, die dien avond op de oflertafel prijkten, gaan voor uitste- 
kende voorbehoedmiddelen tegen kiespijn en het wegrotten der tanden door; en daar- 
om worden zij rondgediend en met graagte verorberd. Daar de Chineesche etiquette 
niet toestaat dat vrouwen zich in het gezelschap van mannen bewegen, vormen zij 
afzonderlijke groepjes in het achterhuis of op de binnenplaats, waar geen profane blik 
van het sterkere geslacht haar kan bespieden, of, liever nog, bovenop het platte 
dak of een balkon, dat niet uitziet op de straat. Daar trachten zij het Mannetje 
in de Maan te zien te krijgen, of het Vrouwtje, of den haas, of een ander onbe- 
stemd iets waarvan men zichzelf niet goed rekenschap weet te geven, maar dat, 
indien het de goedheid heeft zich in een eenigszins herkenbaren vorm aan den maan- 
kijker te vertoonen, volgens de algemeene opvatting onfeilbaar zegen brengt. Degene, 
dien dit geluk treft, is bijgevolg zedelijk verplicht dankbaar neder te knielen en het 
hoofd herhaalde malen ter aarde te buigen. 
Van oudsher waren de Chineezen groote liefhebbers van het kijken naar de 
Maan. Woe Ti, de Keizer die van 140—86 vóór Christus het roer van staat in han- 
den hield, bezat, volgens de overleveringen, een terras dat hij had laten bouwen om 
naar de Maan te kijken, en aan welks voet een vijver was gegraven van duizend 
voet breed. Wanneer hij nu het terras besteeg om te gaan zien hoe het beeld 
der Maan in dien vijver zich weerkaatste, dan beval hij den beambten van zijn pa- 
leis in den maneschijn te gaan spelevaren; en zoo ontving de plaats den naam van 
„vijver van Hung Ngo'’s beeld” en „terras om naar den Maanpad te zien”. Merk- 
waardig is het, dat — althans volgens het boek, hetwelk bovenstaande mededeelingen 
voor de nakomelingschap heeft bewaard (°°), bij zulke uitstapjes van Woe Ti ook 
wijn met ingelegde kruiden en vruchten werden rondgediend, juist zooals, gelijk 
boven is aangestipt, tegenwoordig in Emoy bij het kijken naar de Maan geschiedt. 
Een schrijver, in den „Spiegel en Bron van alle Onderzoek” aangehaald (APEL, 
zegt, dat het kijken naar de Maan in het midden van den herfst van onbekenden 
tijd dagteekent en, te oordeelen naar de gezamenlijke dichtwerken der oude schrijvers, 
eerst ten tijde van Toe Tsze Mej ('*°) zou zijn in zwang gekomen. Hij haalt ver- 
volgens een aantal personen aan, van wie het is geboekt dat zij op den bedoelden 
datum naar de Maan zijn gaan zien, en geeft ten slotte als zijne meening ten beste 
dat, al wordt het niet in geschrifte vermeld, het gebruik, waarvan zoo vele geval- 
('*°) Namelijk de wUitvorscher der Verborgenheden’’ AF HE ab van Keizer Woe Ti, 
een werk, zoo het heet, van de hand van Kwoh Hijen Er EK) die onder de Han-dynastie leef- 
de. Sommigen beweren echter, dat het eerst in de vierde of vijfde eeuw geschreven werd. Naar 
den inhoud te oordeelen, verdient het werk wel eenigszins een plaats onder de apoeryphe boeken. 
‚Onze aanhaling is aan het derde hoofdstuk ontleend. 
(!5!) Hoofdst, II, KH ne) kt Tr e. Een der meest beroemde dichters der 
Chineezen. Hij leefde van A, D. 712—770. 
