— 46 — 
len in de boeken prijken, waarschijnlijk ook wel vóór Toe Tsze Mej zal hebben be- 
staan (15%). 
Om nu op de maankijkers van het moderne Emoy op den 15den van de 
achtste maand terug te komen: onder het eten van koek, gebak en offervruchten 
sluipen de vrouwen een voor een ongemerkt naar buiten om op een eigenaardige ma- 
nier de toekomst te raadplegen, of, zooals zij het noemen, te gaan „wierook hooren” 
thia"t-hroert (1%). Elk doet zulks bij voorkeur zonder dat anderen er bij zijn, het- 
zij omdat men niet recht voor zijne bijgeloovigheid durft uitkomen, hetzij omdat het 
wierook-hooren uit den aard der zaak eemige geheimzinnigheid vereischt: iets wat ter- 
stond den lezer in het oog zal vallen, wanneer hij weet hoe het kunstje in het werk gaat. 
Voor het tabernakel van den huisgod of de huisgodin ontsteekt de vrouw, die de 
geheimen van de toekomst op het een of ander punt ontsluieren wil, eenige stokjes 
wierook. Zij prevelt al dan niet een kort gebed; deelt de godheid de vragen mede, 
die zij omtrent het noodlot wenscht te doen; verklaart vervolgens, dat zij in die en 
die richting de straat op wil wandelen ten einde een antwoord te verkrijgen en vraagt 
door tusschenkomst van de wichelblokken (**°) de godheid af, of haar aan die zijde 
inderdaad een toepasselijk antwoord aan zal waaien. Vallen nu de blokken ongunstig, 
dan raadpleegt zij op dezelfde wijze den afgod over een andere richting, zoolang tot- 
dat een bevestigend antwoord haar streven kroont en zij zich, vol vertrouwen en 
hoop op goeden uitslag, naar buiten begeven kan. 
De eerste woorden nu, die zij van een voorbijganger op kan vangen, knoopt 
ons vrouwtje in het oor. Zij keert naar huis terug; overweegt nauwkeurig of het- 
geen zij heeft gehoord op de door haar gestelde vraag kan slaan; wendt zich, 
zoo zij meent van ja, op nieuw naar den huisgod en laat dezen wederom door 
tusschenkomst van de blokken beslissing vellen op het punt. En vallen nu de 
blokken ongunstig, dan gaat zij nogmaals de straat op om andere woorden op te 
vangen, en houdt niet met wichelen op voordat zij een antwoord heeft bekomen, het- 
welk de eer heeft de sanctie van den huisgod en de blokken weg te dragen. 
Eigenlijk behooren, zoo zeggen de Chineezen, de vrouwen met een wierook- 
stokje, dat voor het huistabernakel heeft staan branden, in de hand de straat op te 
gaan; — doch het schijnt wel dat de vrees van te worden gezien door plaagzieke voor- 
bijgangers, die zich misschien niet zouden ontzien met voordacht onheilspellende woor- 
den uit te spreken, haar hiervan terughoudt. Indien de vrouwen echter, hetgeen ook 
menigmaal gebeurt, achter of aan de huisdeur gaan staan om woorden op te vangen, 
dan houden zij wel wierook in de hand. 
In verreweg de meeste gevallen wordt de bovenstaande methode om de toe- 

(153) Vide rl Yi (25 Fl of „Oude Oorkonden van Khuh-Wej”, d. i. het tegen- 
woordige arrondissement Wej-Tsjhwen YE J in de provincie Honan. 
(154) Zje bladz 114, noot 66. 
(255) Op de wijze, in noot 59 op bladz, 42 beschreven, 



