— 407 — 
komst te raadplegen in zooverre gewijzigd, dat in plaats van wichelblokken wierook- 
stokjes worden gebezigd om de richting te weten te komen, waarin men zich ter ver- 
krijging van een antwoord te begeven heeft. Men werpt namelijk een wierookstokje, dat 
reeds een poos voor den huisgod heeft gebrand, in een bak met water, roert dit 
sterk om, wacht totdat het tot stilstand is gekomen en neemt vervolgens de rich- 
ting, die door het drijvende staafje aangewezen wordt. In plaats van wierook bedient 
men zich zelfs wel van een houten lepel of zoo iets. 
Zonder twijfel speelde in deze eigenaardige methode om de toekomst te onder- 
vragen de Maan eens een voorname rol. Dit doet niet alleen het feit reeds denken, 
dat het wierook-hooren voornamelijk plaats heeft op de twee voornaamste vollemaans- 
dagen van het jaar, en wel op den löden van de eerste (*#®) en den 15den van de acht- 
ste maand als wanneer de Maangodin de heldin is van het feest; doch wordt vooral 
gestaafd door de attributen, waarmede de Maan, als voorspelster van het noodlot, 
steeds in China is omkleed geweest. 
Reeds hebben wij haar op bladz. 375 in hare hoedanigheid van echtgenoote van 
de zon als hoogste verpersoonlijking van het vrouwelijk beginsel der Natuur leeren 
kennen, en dus als de oppermacht, die het lot van de vrouwelijke sekse regelt en 
bestiert. Wij hebben haar daarna nogmaals in het kleed van een Maanoudje zien op- 
treden als Schikgodin des. Huwelijks, niet alleen voor de vrouw in China, maar ook 
in Europa (bladz. 378 en volg.); eindelijk zagen wij haar door een enkelen blik van den 
geest, die haar bewoont, geluk en zegen nederzenden over den sterveling, die in den 
avond van den lòden van de achtste maand eerbiedig naar haar opziet (bladz. 405) : — 
stellig is dan ook het raadplegen van het, geluk of ongeluk, dat de vrouw in de 
toekomst wacht, onder de volle stralen van de Schikgodin niet aan deze begrippen 
vreemd. 
Doch buiten en behalve over het lot der vrouw, beschikte de Maan steeds in 
den loop der eeuwen over het weder en bijgevolg over den oogst, van welks welsla- 
gen het levenslot der gansche menschheid afhankelijk is. Steeds, was zij immers, 
zooals uit onze verhandeling over den Maanpad blijkt, zoowel in China als Europa 
de hoogste vertegenwoordiging van het vochtige element, hetwelk in den vorm van 
wolken en regens de aarde bevrucht, planten en boomen ontluiken en oogsten rij- 
pen doet: — geen wonder dus dat zij voor de Chineezen , zoowel als voor de Wes- 
tersche wereld, niet alleen als weerprofetes optrad — een rol waarin zij reeds in de 
oudste werken van het Rijk van het Midden staat geboekt (157) — doch ook het 
groote boek van het noodlot werd, waarin de landbouwer, en met hem een iegelijk 
die zich met zijn oogsten voedde, de naaste toekomst trachtte te lezen. /The Moon”, 
zegt Brand, sprekende over de rol van de Maan in ons eigen werelddeel, „served 
mot only for prognostications of the weather, but for the discovery of future events; 

(159) Zie bladz. 114. 
(2°7) Vergel, hetgeen in noot 79 op bladz. 391 is gezegd. 
