— 412 — 
de zich zijn roem heinde en ver; want steeds had hij vertrouwbare antwoorden ten 
beste voor elkeen, die hem kwam bezoeken en raadplegen. 
Onder de Soeng-dynastie, en wel in het jaar 1130 van onze jaartelling, werd 
er in de omstreken van den tempel verschrikkelijk huisgehouden door een berucht 
roover en oproerling, Thang King (7) geheeten. Het volk wilde zich gereed maken 
om te vluchten en raadpleegde den afgod over dit plan; doch daar de wichelblokken 
een ontkennend antwoord gaven, besloot men te blijven, en zie: den volgenden mor- 
gen vielen er zulke zware regens, dat de gezwollen wateren der rivier het overtrek- 
ken voor de roovers ondoenlijk maakten. Plotseling verscheen een ruiter in het wit 
gekleed en op een wit paard gezeten. Hij bracht de roovers op een dwaalweg, deed 
daardoor al hun oorlogstuig in den stroom verloren gaan en maakte dat vele hunner 
hoofdlieden verdronken. Natuurlijk werd sinds dien tijd de afgod de vertrouwde 
schutsheilige van het geheele district; de naam wvtempel van afschrik en bescherming” 
werd aan het hem gewijde godsgebouw gegeven en hijzelf met verscheidene eereti- 
tels begiftigd. Onder dien van Kóng-Túk Tsoen=óng (°), d. ì. eerwaarde Vorst van 
ver strekkende goedgunstigheid’’ wordt hij heden ten dage nog het meest in de pro- 
vincie aangeroepen. 
In de periode Sjao-Hing (°) verleende Keizer Kao Tsoeng (°°) van de Soeng- 
dynastie zijn officiëele sanctie aan den dienst van den afgod, en wel op grond van 
een ander wonder, dat men beweerde door hem te zijn gewrocht. Hen zekere Woe 
Teh (11), een vurig vereerder van Keh-Sìng-óng, bevond zich namelijk in de hoofd- 
stad met een klein zakje wierookasch uit den tempel van zijn lievelingsgod bij wijze 
van amulet op de borst, toen er plotseling brand uitbrak in het Keizerlijk paleis; — 
doch op hetzelfde oogenblik verscheen Keh-Sùng-óng in eigen persoon en bluschte de 
vlammen door eenvoudig een wit vlaggetje heen en weer te zwaaien. Natuurlijk 
schreef elkeen dit wonder aan de wierookasch toe; de tempel ontving ter belooning 
de Keizerlijke wijding, en de stukken, hierop betrekkelijk, werden bewaard in het 
huis van een zekere familie Hwang (*?), die in de nabijheid woonde. 
Het was onder de dynastie der Ming in de jaren 1561 en 62, dat de Japa- 
neezen invallen deden in dit gedeelte van het Rijk. De oproerige en roofzieke clan 
van den familienaam Lu (15), die in het arrondissement Ing-Tsjhoen ( *) woonde, 
maakte met eenige andere woelzieke stammen uit den omtrek gemeene zaak met hen 
en hielp hen de landlieden belegeren, die zich in een versterkt kamp ten Noorden 
van den tempel ten getale van drie of vierhonderd hadden teruggetrokken (15). Al 
Oo EO EWEEE © AD usus (0) Hi 5. 
Ce DÂ fe (Ed Hi (45) 5 Gn VN À Jk De hoofdplaats van den- 
zelfden naam is gelegen in het centraal gedeelte der provincie; lengte 116’ 08, breedte 25’ 18°, 
(!°) Een versterkte legerplaats vindt men in Foehkjen in de nabijheid van bijna elk dorp 
van eenig belang. De gewone constructie is een eenvoudige ringmuur van steen, waarbinnen man- 
nen, vrouwen en kindereu zich met have en goed terugtrekken wanneer rooverbenden naderen, of 
als men zich in tijd van oproer tegen een vijand te verdedigen heeft. Meestal gelegen zijnde op den 

