— 413 — 
dichter en dichter drong de vijand op en gebrek aan water begon zich “te doen ge- 
voelen; doch een driehonderdtal gewapende lieden uit een nabijgelegen fort deden in 
het holst van den nacht in alle stilte een uitval op de Japaneezen, joegen hen ge- 
heel uiteen en stelden de belegerden in de gelegenheid niet alleen om zich van water 
te voorzien, maar ook om meer dan tien hunner vijanden te dooden. De aanvallers 
schenen toen te begrijpen, dat hun tegenspoed aan Keh-Sìng-óng te wijten was. Zij 
staken daarom zijn tempel in brand, vernielden het gebouw tot op den grond en 
keerden toen weder naar het fort terug, ten einde de dorpelingen op nieuw te bele- 
geren. Groot gebrek aan water en levensmiddelen deed zich nu gevoelen; maar zie: 
gedurende den ganschen nacht vielen er hevige regenbuien. Het buskruit, waarmede 
de vijand mijnen liet springen, vatte vlam en verkeerde nutteloos in rook, en schrik 
voor de macht van den afgod sloeg den Japaneezen om het hart: — zij trokken haas- 
tig af, doch haalden eerst nog de Keizerlijke bewijzen van heiligverklaring uit het 
huis van de familie Hwang en vernielden ze. De dorpelingen keerden weer naar 
hunne haardsteden terug, en herstelden binnen korten tijd den tempel iu al zijn 
glans en glorie van weleer. 
Meer wetenswaardigs leveren de twee Chineesche werken niet; doch de schrij- 
ver van de Kronieken van Tsjuen-Îsjowfoe treedt aan het einde van zijn verhaal 
in een echt Chineesch sophistisch betoog over de bovennatuurlijke macht van den af- 
god. „Inderdaad, zegt hij — vop een afstand van verscheidene duizenden van mij- 
„len een brand te blusschen in het Keizerlijk paleis is een mirakel van de eerste 
„soort; maar hoe komt het, dat de god niet eens het vuur kon blusschen op een 
„paar voet afstands van zijn eigen zetel? En wel kon hij bewerken, dat die roovers 
nvan de Soeng-dynastie af moesten trekken, waardoor de dorpelingen uit hun lijden 
„werden verlost, doch niet was hij in staat de invallen van de Japaneezen te keeren, 
„die toch immers eerst aftrokken nadat zij aan hun roof- en plunderzucht tot het 
„einde toe hadden botgevierd! Ook kon hij niet beletten dat de dorpelingen, door 
__ „met hen te heulen, de medeplichtigen van roovers werden en den goeden naam van 
„het landvolk in het algemeen zeer benadeelden. Hoe laten zich deze tegenstrijdig- 
„heden verklaren?” 
En nu ruimt de schrijver op zijn manier op eenmaal alle moeielijkheden uit 
den weg door te verzekeren, dat de macht van een god zich niet naar zijne verkrach- 
ting van den natuurlijken loop der dingen af laat meten, maar wel naar de wijze 
waarop hij het volk beschermt, hetwelk zich aan zijn zorg heeft toevertrouwd. Afschuw- 
„wekkende en uitstekende daden’, zegt hij, wzijn, zoo goed als voor- en tegenspoed , 
top van een heuvel, is de gewone volksnaam in het Zuiden der provincie soan-tsee Wi FE of 
nbergfort”. — De wreedheden, bij bovenbedoelde invallen door de Japaneezen gepleegd, schijnen zulk 
een diepen indruk op het volk te hebben gemaakt, dat nog heden ten dage de uitdrukking o% kào 
ndr-ee-nieh EES He DI 2 We „400 slecht als een Japanees” te Emoy algemeen gebruikt 
wordt om den hoogsten graad van wreedheid en barbaarschheid aan te duiden. 
