— 416 — 
te zien; doch anderen ontkennen zulks en beweren dat het lijk, juist als dat van elk 
ander mensch, behoorlijk begraven werd. Im den tempel zelf echter schijnt men meer 
geneigd te wezen aan de eerste-lezing adhesie te schenken. 
Het fraaiste van de geheele Keh-Sìng-óng historie is, dat Zijne Godheid geen 
oude vrijer of jonggezel gebleven is, maar de dochter van een Taoistisch priester heeft 
geschaakt. Op zekeren dag was zulk een meisie bezig kleeren te wasschen in de beek, 
toen zij een armband naar zich toe zag drijven. Zij nam hem op en stak hem zich.aan 
den pols; doch toen zij hem er weder wilde afschuiven, bleken al hare pogingen vruch- 
teloos, en zij was dus wel tegen wil en dank verplicht een opgedrongen verloving 
aan te nemen (1°). Haar vader, die het ver had gebracht in Taoistische tooverij , 
doorzag op eenmaal het geval. Hij haastte zich zijn dochter aan een aardsch jonge- 
ling uit te huwen, ten einde den afgod voor te zijn; doch deze bleek slimmer te 
wezen dan zijn aanstaande schoonvader. Want toen het meisje naar Chineesche ge- 
woonte in een draagstoel op weg naar het huis van haren bruidegom was en de stoet 
den tempel passeerde, toen voelden de dragers op eenmaal dat de palankijn een oo- 
genblikje zijn gewicht verloor, doch onmiddellijk hierop weder even zwaar werd als 
te voren. Zij gaven echter geen acht op dit onbeteekenend voorval voor en aleer zij het 
huis van den bruidegom bereikt en bemerkt hadden, dat de bruid verdwenen en een 
steen in hare plaats was gelegd. Sedert vertoont men in den tempel een slaapka- 
mer met bed en verder toebehooren ten gebruike van Keh-Sìng-óng en zijne weder- 
helft. lederen dag moet dit vertrek in orde worden gebracht, want elken morgen 
draagt het bed de duidelijkste sporen dat twee personen er in geslapen hebben, 
en is het waschbekken met vuil water gevuld alsof men er zich in gewasschen had; 
doch wat nog wonderbaarder is: nu en dan hoort men zelfs in de kamer het kreu- 
nen van een pasgeboren kind! Dit gaat voor een onfeilbaar teeken door, dat een 
jong erfgenaam het goddelijk echtpaar is geboren. Ten bewijze strekt een stuk bo- 
vennatuurlijke klei of leem, dat den daaropvolgenden morgen in de slaapkamer ge- 
vonden en, tot een klein afgodsbeeldje verkneed, zoo spoedig mogelijk in den tem- 
pel ter vereering opgesteld wordt. 
De schoonvader malgré Jui berustte echter niet in de gewelddadige ontvoering 
van zijn dochter, maar zon dag en nacht op wraak. Hij betooverde het spinnewiel 
van zijn vrouw, gaf het de macht om de rivier buiten hare oevers te doen treden en 
liet zijne wederhelft op zekeren dag ijverig spinnen; en zie: de stroom, aldus opge- 
draaid door tooverkracht en terzelfder tijd door hevige, onophoudelijke regenbuien 
gevoed, overstroomde het land en bedreigde den tempel zoowel als de geheele streek 
met ondergang. Doch op het kritieke oogenblik toonde zich de macht van den god. 
Een reizend koopman in pottebakkerswaren, die zich toevallig in den tempel bevond 
om voor den regen te schuilen, zag plotseling een knaap uit het afgodsbeeld te voor- 
(!°) Een armband speelt in sommige streken van China de rol van onzen trouwring. Hij 
wordt namelijk door deu bruidegom tegelijk met de huwelijksgeschenken gezonden aan de bruid; 
doch onder rijkere lieden stuurt men veelal een vingerring als zinnebeeld van de te sluiten verbintenis. 

