amen, 
— 419 — 



















Naar het schijnt, gelooft meer dan een pelgrim dat een geit een aangename 
0 fergave is in het oog van den god. Althans, verscheidene bedevaartgangers voeren 
versierd naar den tempel, met het doel het aan Kek-Síng-óng te wijden en later op 
een zijner halfjaarlijksche feestdagen te zijner eere te slachten. Sommigen echter 
onderhouden het ook wel tot aan zijn natuurlijken dood. Ongetwijfeld geschiedt dit 
bieden, en dus in het sparen van een dier een daad van verdienste zien (?%). 
b Opmerkelijk mag het zeker heeten, dat de eerbied van het volk voor Kek- 
_Séng-óng zich minder sterk in de onmiddellijke nabijheid van zijn tempel dan in meer 
afgelegen streken openbaart. Voor China geldt het dus even goed als voor Europa, 
dat de beste Christenen niet te Rome wonen! /Wie dicht bij den tempel woont, lacht 
om de goden’ (24), zegt dan ook in Foehkjen het spreekwoord. Omgekeerd schijnt, 
* aar de overtuiging van het volk, ook de afgod als uit weerwraak meer zorg aan ver 
afgelegen streken dan aan zijne onmiddellijke omgeving te besteden; immers zelfs, om 
den brand in zijn eigen tempel bekommerde hij zich niet, maar wel bluschte hij dien 
à 
witte oogen (?5) bevoordeelt slechts gene zijde van de grenzen” (*), zegt daarom het 
volk gra mstorig. 
Wat de hwsofferande betreft, die aan Keh-Sîng-óng op elk zijner twee half- 
jaarlijksche feestdagen wordt gebracht: die verschilt in genen deele van die, welke op 
in het Keizerlijk paleis, dat op ontelbare mijlen van hem lag. „De god met de 
hun gewone. heiligedagen de andere godheden ontvangen. Wij behoeven er dus niet 
bij stil te staan, maar dienen nog ten slotte te vermelden, dat de meest gewone 
naam, waaronder de god bij de Emoy-Chineezen bekend staat, Sìug-óng-Kong (°”) of 
„Heilige Vorst-Hertog'” luidt. Niet lang geleden werd hem daarenboven nog den 
erenaam van /Werwaarde Vorst-Verzekeraar van de Rust” (*%) gegeven, waarschijnlijk 
uit erkentelijkheid voor zijne tusschenkomst bij de invallen van den roover Thang 
King en de Japaneezen. Findelijk zij nog aangestipt, dat het in de eerste plaats de 
Chineezen zijn van den familienaam KeA, die werk maken van zijn dienst. 

(22) Vergel. bladz. 5, noot 14; bladz. 211, 215 enz. 
(22) Verg. bladz. 330, noot 33. 
cote B Ei 
je (25) Zoo noemt het volk Kek-Sìng-óng, omdat zijn beeld hem meestal voorstelt met opge- 
heven hoofde zóó stijf en stuursch voor zich “uitstarende, dat hij hetgeen in zijn nabijheid voorvalt 
volstrekt niet kan zien. 
co Ht 2 Ah B. 
EEA ook ZEE. 
ve 
Ä 
| 

