— 423 — 



















m Ji Joeng (*) in zijn „lüssay over de maandelijksehe Voorschriften’ (5): — vin de 
tiende maand haalt men de paddi binnen, en de vorst proeft van die welke het eerst 
’ Dtp is; en men noemt die, welke rijpt in de negende maand, paddi van het mid- 
„den van den zomer”. 
Ook in de scholen brengt men een offerande, waarbij rijstkoekjes den hoofd- 
schotel vormen, of ook wel een offerande van louter vruchten en-confituren aan de 
Goden van de Letterkunde. Hier en daar gaat deze plechtigheid met komedie of 
poppenspel ten genoege van de kinderen gepaard. Op deze wijze bereidt de jeugd 
zich voor tot het literarisch feest, waardoor het overige van den dag in beslag 
wordt genomen, en dat de lezer onder den naam van zhet ombhoogstijgen’” tingko 
(©) reeds op bladz. 402 van dit werk heeft leeren kennen. 
______Manmen, vrouwen en kinderen voorzien zich op den 9den van de negende 
maand van wijn, thee, lekkernijen en eetwaren, en trekken het gebergte in, met het 
doel een maaltijd onder den open hemel aan te rechten of ergens in een tempel in 
de heuvelachtige omstreken van hun woonplaats. Veelal zijn het de offerspijzen, die 
in den loop van den ochtend bij de huisofferande dienst deden, welke voor het 
vieren van het landelijk feest meegenomen worden. Dit uitstapje heeft een ei- 
genaardig doel. Men wil er namelijk het ongeluk door ontloopen, dat het gezin niet 
alleen op den bewusten dag; maar ook in den loop van het gansche jaar te huis zou 
kunnen treffen, en beroept zich ter verdediging van dit zonderling gebruik op eene 
gebeurtenis, waarvan het „Supplement op de overeenstemmende Annalen” (7) de her- 
innering voor het nageslacht heeft bewaard. „Hwan King (°) van Zju-Nan (°)”, zoo 
heet het in dit boek, volgde sedert vele/jaren de lessen van Fej Tsjhang Fang 
„(*®). Deze zeide hem eens: „Op den Sden van de negende maand zal een groot 
„onheil uw woning treffen. Gij moet terstond heengaan om uwen huisgenooten te 







E 
# ® Fe EN Deze schrijver leefde van 133—192. Als politicus en man van lettereu 
blonk hij uit gedurende het woelig tijdvak, dat het einde van de dynastie der Hau voorafging, 
schreef een commentaar op het „Boek der Liederen’ en den Sjoe-king en werd door den Keizer 
belast met het toezicht op het graveeren van den authentieken tekst der vijf kanonieke werken in 
de bekende groote steenen, die ten doel moesten hebben verlies of vervalsching van die oude litera- 
ris ische schatten voor altijd te voorkomen. In de politiek was hij een van de hevigste tegenwerkers 
an Toeng Tsjoh (zie bladz. 81 en volg); doch later koos bij diens partij, hetgeen tengevolge had 
n hij bij den val van den overweldiger (zie bladz. 82) in de gevangenis geraakte, waar hij kort 
daarop stierf. Niet minder dan als humorist en schrijver is hij als wijndrinker bekend, en men ver- 
haalt van hem, dat hij 130 pinten daags verorberen kon: — vandaar zijn bijnaam vdronken draak” 
DE. Hij was ook een erkend groot musicus. — Mayers, „Reader's Manual”, 755. 
APEN) A 
(7) Zie bladz. 281. (9) IH Et (®) 4 [22] ‚in het Zuiden der provincie Honan. 
0) B E 5 „ een bekend Taoistisch toovenaar uit de vierde eeuw. 

