etn A 

tt Tv 
ELFDE MAAND. 
FEESTDAG VAN HET WINTERSOLSTITLUM (”. 
. 
$ 1. Offerande aan de goden en vaderen uit dankbaarheid voor de goede gaven, die 
zij in de verloopen twaalf maanden over de menschheid hebben uitgestort. Wichelen met 
meelballen door zwangere vrouwen. De afbeeldsels in meel van de huisdieren of de twaalf 
teekens van den Chineeschen dierenriem. Offerande aan de Schikgodin des Levens en de 
Deurgoden. 
$ 2. Voorvaderlijke-tempeldienst. De eeredienst der dooden, in het Chineesche Rijk 
im stand gehouden door het patriarchale karakter van de natie. De Aào of liefde voor de 
ouders en ouderen, mede een hoeksteen voor den dienst der vaderen. Invloed der voorouder- 
lijke tempels op de nationale samenleving. 
Tempels voor de dooden, overal door het Rijk verspreid. Redenen, die tot de stich- 
ting medewerken. Hoe de oprichting in het werk gaat. De inrichting en wijze van beheer. 
Keizerlijke vergunning om er een tablet in te plaatsen. Splitsing van de voorvaderlijke tem- 
pels. Benamingen. 
Tempels voor overheden en burgers, die in dienst van den lande gestorven zijn. Die, 
welke. tengevolge van den Thai-Phing opstand te Tsjang-T'sjowfoe werd opgericht. Tempels 
voor beroemde vorsten en wijsgeeren. Offergebouwen ter eere van Confucius. 
Tempels voor eeuwige maagden en weduwen, Suttiisme in China. Steenen eerebogen 
ter eere van kuische vrouwen. Edict van Keizer Joeng Tsjing ter beperking van zelfmoorden. 
Stand van het Suttiüsme in de laatste jaren. Plaatsing van tabletten in de tempels voor de 
„brandenden van kuischheid’”. Ceremoniëel, daaraan verbonden. Tempels ter eere van geleer- 
den en befaamde ambtenaren. 
Winterofferande in de voorouderlijke tempels. Uitnoodiging der dooden. Rangschikking 
der offertafels en der deelnemers aan de plechtigheid. De hoofdman der familie, voorganger 
bij de offerande. Ceremoniemeesters. Verder verloop der plechtigheid. Het doodenmaal. An- 
dere dagen van voorouderlijken tempeldienst. De Beschermgod der Graven en de Hoofdgod 
der Letterkunde, in de tempels tegelijk met de dooden herdacht. 
$ 3, Waarom men de dooden bij voorkeur in den winter vereert, Oude toestand van 
‚China vóór de opkomst van den Staat. Beschrijving van dien tijd in het „Boek der Ceremo- 
niën’””. Moord, krijg en doodslag in den winter gaven toen aanleiding tot voortdurende dooden- 
feesten in dit jaargetijde. De winter is buitendien het natuurlijk tijdperk des doods. Execu- 
ties gedurende den winter in het China van voorheen en thans. Het wintersolstitium is voor 
de dooden het meest geschikte tijdperk om te worden onthaald. 

(°) In Bmoy fang-tsoih en Êli of „wintersnede”; ook wel {ung-tsì Ak EE of „win- 
tertoppunt.’” 

