Aen 
81 
HUISOFFERANDE. 
De dag van het wintersolstitium, de kortste van het jaar, valt, zooals reeds 
op blads. 2 van dit werk werd aangestipt, wel is waar steeds in de elfde maand van 
het Chineesche burgerlijk jaar, doch kan zich over alle dagen van die maand bewegen, 
zoodat het volk den ‘almanak ter hand moet nemen om te weten wanneer het 
de offerande te verrichten heeft, waarmede volgens overoad gebruik de dag moet 
worden gevierd. Van rijstemeel zijn reeds een dag tevoren ballen gekneed, ge- 
lijk van samenstelling ongeveer als die, welke op den 1öden van de zesde maand — 
op de huiselijke offertafels hun verschijning maakten. Ten getale van twaalf legt men 
ze in een kring bovenop een vlakke rijstzeef, plaatst een dertienden van grooter af- 
meting , of ook wel een oranjeappel met een nagemaakte of natuurlijke bloem versierd, 
in het midden, legt naast iederen rijstbal nog een stukje gekneed rijstemeel in den 
vorm van een zilverstaaf en vult ten slotte de zeef met kleinere ballen op. Im som- 
mige gezinnen maakt men wel twee of meer van zulke zeven klaar. Zoodra nu de 
morgenstond van den kortsten dag des jaars is aangebroken, worden de ballen alte- 
gader gekookt; men plaatst ze met meer andere eetbare offergaven, die men gewoon 
is den goden en vaderen aan te bieden, voor het tabernakel van het huis en draagt 
ze met de noodige ceremoniën en eerbewijzen den lares en den schimmen op, wier 
zetel aldaar opgeslagen is. En ten slotte wordt al het uitgestalde, evenals steeds met 
de offerartikelen na elke offerplechtigheid geschiedt, door de leden der familie op de 
een of andere wijze toebereid, aan vrienden en kennissen rondgedeeld of opgegeten. 
De huisofferande van den dag van het wintersolstitium sluit zich ten nauwste 
aan bij de offeranden van den laden der zesde en den 1öden der achtste maand. 
Gold het namelijk toen (vergel. bladz. 313 en 368) dankoffers respectievelijk voor de 
eerstelingen van de rijst en voor de voortbrengselen van het herfstseizoen in het alge- 
meen: thans geldt het evenzeer een dankzegging aan de hoogere machten, en wel 
voor alle goede gaven, die de Natuur in den loop van het gansche jaar over het 
aardrijk heeft uitgestrooid. Want hoewel op het tijdstip van het wintersolstitium het 
Chineesche burgerlijk jaar nog niet verstreken is, zoo is toch het oogstjaar zoowel 
als het astronomisch jaar alsdan wel degelijk voorbij, daar immers de zon haar jaar- | 
lijkschen kringloop heeft ten einde gebracht en, op nieuw geboren, voor de gansche 
Natuur wederom een kringloop van productie aan doet breken. De twaalf ballen van 
rijstmeel nu, die de bevolking van Fmoy offert op den kortsten dag des jaars, wij- 
zen op de twaalf maanden van overvloed en voedsel, die zoo juist verstreken zijn; en 
wat de twaalf van rijstemeel vervaardigde zilverstaven betreft: het is onder dezen vorm 
dat de physiocratische Chinees, diep overtuigd als hij is dat rijkdom, geld en goed 
aan de rijst, den landbouw hun ontstaan te danken hebben, de vruchten van zijn 
arbeid en zweet nederlegt aan de voeten van de goden, wier weldaden hij met dank- 

