— 437 — 




















_____Het is echter niet die Ado alleen, die voorvaderlijke tempels in het leven roept. 
Ook de zucht om te blijven voortleven in de herinnering van kinderen en kindskin- 
en, gepaard aan vrees dat men na den dood van voedsel en kleeding zal verstoken 
‚ waarmede de nazaat gewoon is in de behoeften van de overledenen te voorzien ; 
angst eindelijk dat de voorouders, hongerig en koud, zich wraakgierig zullen werpen 
p de levenden en onder hen ziekte en rampen verspreiden — dit alles brengt er 
0 
0; 
mede veel toe bij om de voorouderlijke tempels door het gansche Rijk heen in ontel- 
baren getale uit den grond te doen verrijzen. Geen dorp dam ook zoo arm, of de 
bewoners weten geld te vinden om den zielen hunner voorgangers een rustplaats te 
bereiden. Geen welgesteld burger die, hoe zuur hij het zijne heeft verworven, aarze- 
len zal een groot gedeelte er van op te offeren ter oprichting van een tempel, zoo 
f 
4 
aaraan maar een zweem van behoefte mocht bestaan. Voor voorvaderlijke tempels 
heeft elkeen een deel van zijne bezittingen veil. Daar offert een iegelijk gaarne op 
het altaar van de ouderliefde. Vandaar dat zij in den regel veel beter onderhouden 
zi 
en godinnen opgetrokken zijn. Minacht men de goden, men acht de vaderen des 
ERE. B 
te meer. 
Rs, i 
m en zich in een fraaier kleed vertoonen dan de tempels, die ter eere van goden 
r 
Ben eenigszins volledige verhandeling over de voorvaderlijke tempelen, vooral 
in verband met hun ontstaan en ontwikkeling en de historische phasen, die zij heb- 
ben doorloopen, zou meer dan een boekdeel kunnen vullen. Wij moeten ons dus, 
met het oog op de strekking van dit werk, bepalen bij een oppervlakkige schets. 
Zoodra een met aardsche goederen gezegend burger, of (hetgeen veel meer 
nog voorkomt) een vereeniging van stamgenooten het gebouw naar behooren heeft 
doen optrekken, dan worden er soms dagen achtereen reeksen van Taoïstische plech- 
tigheden verricht, waarin wij hier niet te treden hebben. Men beoogt daarmede de 
geesten en spoken, die ter plaatse rondwaren en door het bouwen in beroering en 
opschudding zijn gebracht, een weinig tot rust en kalmte te brengen. En daarop 
treden de bepalingen in werking, die door de oprichters in het leven zijn geroepen 
om den goeden gang der tempelzaken te verzekeren. Zij omschrijven o. a. de cate- 
gorie van personen, wier tabletten in den tempel mogen opgericht worden, en stellen 
de geldsom vast, die voor de plaatsing van ieder zielbordje zal worden uitgekeerd; 
want werden de tabletten gratis opgenomen, ongetwijfeld zou Jan en alleman er de 
zijne heenbrengen en het gebouw binnen zeer korten tijd vol doen raken. Buitendien 
u er dan ook geen permanent fonds kunnen worden gesticht om, in landerijen en 
huizen belegd, de eeuwige instandhouding van den tempel te verzekeren — een fonds 
b ook dáárom zoo noodig is, aangezien men niet gaarne bij ieder mogelijk offerfeest 
den wel wat lastigen weg van inschrijvingen zijn toevlucht neemt. Het spreekt 
hter vanzelf, dat de oprichters zich van die contributie vrijstellen en zich buiten- 
dien de allereerste plaatsen voor hun eigen familietabletten voorbehouden. 
____De zielbordjes in den tempel verschillen niet noemenswaard van die, wel- 
ke bij den huiselijken haard zijn opgesteld; doch zij zijn iets grooter, en zoo 
