— 489 — 

























. De woorden „Keizerlijke vergunning” (®) prijken in groote karakters op een 
n bord vooraan in den stoet, en dat de gewichtigste phasen uit het leven, ge- 
derd of beschreven, maast de titels van den doode zoo in het oog vallend als 
mogelijk is aan de wanden worden gehangen, behoeft nauwelijks vermelding. Ba- 
n en kenteekenen van rang voltooien verder de versiering. 
_Mocht, nadat verscheidene generaties zijn voorbijgegaan, de voorvaderlijke 
apel overvol raken of om eenig andere reden geene gelegenheid meer aanbieden tot 
jeming van tabletten, dan stichten al zeer spoedig eenige leden der familie een 
eden voor zichzelven en hunne nakomelingen. Zij brengende bordjes hunner 
gst afgestorven voorvaderen uit het oude gebouw over naar het nieuwe en doen 
dus als het ware een vertakking van den hoofdtempel ontstaan —- een vertakking, 
zich in den loop der tijden wederom in nieuwe takken splitsen kan en sido-tsong 
of /kleine clan” heet in tegenstelling met den oorspronkelijken tempel, die tar-tsong 
| of „groote clan’ wordt genoemd. Men ziet hier duidelijk in dat men, van 
een hoofdgebouw belandt, en menige Chinees uit de heffe van het volk dus op 
stamboom wijzen kan, die de oudste adellijke familie van het Westen zou doen 
watertanden. Splitsing van een tempel heeft voornamelijk plaats wanneer de familie 
zich verspreidt en nieuwe nederzettingen of dorpen sticht. Bijgevolg zijn ook reeds 
allerwege in onze koloniën voorouderlijke tempels verrezen; doch de samenleving en 
menging van Chineezen van verschillende familienamen op dezelfde plaats heeft 
teweeggebracht, dat in sommige dier stichtingen de tabletten van alle geslachten en 
stammen zonder onderscheid opgenomen worden. In het voorbijgaan zij nog aange- 
stipt, dat de algemeene naam voor de tempels in de volkstaal van Emoy eenvoudig 
luidt teów-tshòe (19), of rhuizen van de voorvaders.” 
Nu wij toch de gebouwen ter herinnering aan de dooden aan het bespreken 
zijn, zullen wij, ter wille van de volledigheid, nog melding maken van een paar 
egorieën van stichtingen van dien aard, die wel is waar van de gewone familie- 
tempels afwijken, doch in grondslag van deze niet verschillen. De tiong-lijdt sóe ('2) 
of woffergebouwen voor hen die brandende waren van trouw,” worden meestal op- 
gericht op Kewerlijk bevel. Men vindt ze in de districts- of departementshoofdsteden 
als monumenten ter eere van militaire en civiele overheden, die in dienst van den 
at den dood gevonden hebben, en zijn aldaar meestat gebouwd in de nabijheid 
den tempel, aan de nagedachtenis van Confucius gewijd. Vooral zijn het buiten- 
al (5) iN 5] Be Eb EN 
Oh Rok 
Fe B(S5) mi |E 5) id Zil zl Speciaal voor militaire Manderijnen opgericht, noemt 
men ze ook wel t07g-ióng sóe B B: IE of stempels van touw en dapperheid”. 
