— 448 — 
geslacht en met verf en bloemen versierd; koppen, pensen en levers, koeken en taarten 
van allerlei soort en grootte; in het kort, alles wat maar op een feestmaal is 
te vinden wordt hier opgedragen, met lekkernijen, vruchten, wijn, gebak incluis. 
Kaarsen, wierook en bloemen, nagemaakt of echt, ontbreken natuurlijk niet; en 
zoo er bijgeval een document van hoogerhand, als een Keizerlijke vergunning om een 
tablet in den tempel op te richten, in de familie wordt bewaard, dan prijkt het in 
alle glorie naast de tabletten op het altaar. 
Recht voor de zielbordjes en de daarvoor en nevens geschaarde offertafels staat een 
tafel met niet veel meer dan een wierookpot en een paar kaarsen er op; en daarachter 
is het, dat de hoofdman der familie plaats neemt om de plechtigheid te leiden en 
de aanwezigen in het buigen, knielen en opstaan voor te gaan. Hij is de oudste der 
rechtstreeksche mannelijke afstammelingen van het geslacht, en kan dus zeer goed nog 
niet den kinderschoenen ontwassen zijn; doch zijne eventueel jonge jaren vormen geen 
punt van bezwaar, aangezien twee ceremoniemeesters achter hem in het Mandarijn- 
Chimeesch als balletmeesters op een danspartij met luider stemme aangeven hetgeen 
hij heeft te doen. De overige leden der familie scharen zich, met openlating van 
een kleine tusschenruimte, achter hem. Zij nemen hierbij nauwkeurig elkanders ouder- 
dom, rang en stand in de familie-hiërarchie mn acht; want zoo deed ook het vorstelijk 
broederpaar Woe Wang en Tsjow Koeng uit de twaalfde eeuw vóór onze jaartelling, 
het toonbeeld van nationale deugd voor het Chineesche volk, dat de lezer reeds op 
bladz. 169 van dit werk heeft leeren kennen. Confucius zeide van hen: „Wat ging 
„de ouderliefde van Woe Wang en Tsjow Koeng ver! Want ouderlievend zijn im- 
„mers zij, die de wenschen der voorouders met bekwaamheid vervullen en hunue 
„ondernemingen met bekwaamheid ten uitvoer leggen! In de lente en den herfst. 
„versierden zij hunne voorvaderlijke tempels, en rangschikten zij er de voorouderlijke 
vofterschotels. Zij droegen er hunne ceremoniekleederen, offerden er de spijzen der 
„verschillende jaargetijden en hielden bij de voorouderlijke tempelplechtigheden de 
„orde van afstamming in het oog. Door een ieder te schikken volgens den rang, 
„maakten zij onderscheiding tusschen hoogeren en minderen; bij de regeling der 
„dienstverrichtingen gaven zij den voorrang aan de lieden van talent, en bij de alge- 
„meene wijnplenging boden de minderen (de bekers) den meerderen aan, zoodat ook 
„van de minderen gebruik werd gemaakt. En bij den maaltijd (die de plechtigheid 
„besloot) rangschikte men zich volgens de (kleur der) haren, en dus werd het ver- 
„schil in leeftijd in het ovg gehouden” (3%). 
Hebben dus alle aanwezigen zich behoorlijk in staande houding achter den 
hoofdman gerangschikt, dan meemt onder het maken van muziek de plechtigheid een 
aanvang. Aller oogen zijn naar de tabletten gekeerd en naar den bloedverwant, die, 
als oudste stamhouder, door recht van geboorte het ambt van opperpriester bekleedi. 
Hij neemt wierook in de saamgevoegde handen, maakt de gewone buigingen met het 
(*°) „De Leer van het Midden,” hoofdst, XIX, 

