
3 
— 451 — 
ook nog in den herfst, of op den sterfdag van een groot donateur of den stichter van 
den tempel, alsook bij meer gelegenheden, die hier niet behoeven opgesomd te worden. 
Echter mag niet onvermeld blijven, dat het beeld of de naam van den 
Aardgod-Beschermheer der Graven (zie bladz. 188) meestal mede in de voorouderlijke 
tempels is te vinden en er ook zelden het beeld van Khwej Sing, den letterkundigen 
_ Sterregod (zie bladz. 157 en volg), ontbreekt, indien de literarische faam der familie 
nogal groot is. Beide godheden krijgen op elken offerdag ter eere van de dooden 
mede een aandeel in de offergaven. En ten slotte zij nog aangestipt, dat de viering 
in den winter van de voorouderlijke tempelplechtigheden, waaraan, ingevolge de ge- 
woontewet, de vrouwen geen deel mogen nemen, te Emoy bekend staat onder den 
of tsèe-tang (*®), den winter offeren”. 
Het houden van het doodenmaal heet fsiáh-tang (**), „den winter(maaltijd) eten”. 
9 
naam van dsòi-tang (*2), nrden winter vieren,’ 
8 3. 
WAAROM MEN DE DOODEN IN DEN WINTER VEREERT. 
Een gewichtige vraag blijft ten slotte nog te behandelen over: hoe komt het 
dat in China juist het midden van den winter bij uitstek aan de vereering der afge- 
storvenen is gewijd? 
Zoogoed als voor alle beschaafde volkeren, die op den huidigen dag de aarde 
bewonen, bestond er eens voor de Chineezen een tijd waarin nog geen rijk, geen 
natie zich gevormd had, maar de verschillende groepen onafhankelijk als even zooveel 
kleine republiekjes naast elkander leefden. Zulk een toestand beheerschte het over- 
gangstijdperk, dat de opkomst van den Staat voorafging, en liet nog hoogstens de 
vereeniging van eenige groepen, dorpen of gehuchten toe onder een gemcenschappelijk 
hoofd, tot vorming van een clan voor onderlinge hulp en steun. Hij moet zich 
hebben gekenmerkt door eindelooze twisten, veeten en krijg. „The state of hostility 
zegt Mac Tsennan (*°), vis a theme which requires no research to illustrate it...... 
„In the lower stages of society we recognize war as a condition of the rise of govern- 
wments and of the subordination of classes. . . . Whoever is foreign to a group 
wis hostile to it . . . Whoever is not with themis against them — a rival in the 
weompetition for food, a possible plunderer of their camp and ravisher of their women. 
„Lay out the map of the world, and wherever you find populations unrestrained by 
_ the strong hand of government, there you will find perpetual feud, tribe against tribe 
„and family against family. . . . The state of hostility is the normal state of the 
COR FOOR AOR A. 
(*°) sPrimitive Marriage” hoofdst. VI. 
30 
