— 460 — 
middelen van vervoer en verdere benoodigdheden op de reis. Wij zullen hierop in 
de volgende $ terugkomen. 
In vroegere eeuwen vereerden, naar het schijnt, de Chineezen hun God van 
den Haard op den Ssten van de twaalfde maand. Althans, in den ouden Kalender 
van King-Tsjhoe staat geschreven, dat men wop dien dag ook met varkensvleesch en 
„wijn den God van de Stookplaats een offerande brengt”. Bij wijze van opheldering 
haalt de commentator hierbij een uittreksel van de volgende legende aan. On- 
der de Han-dynastie leefde te Nan Jang (?) een zekere Jin Tsze (°%). Op den be- 
wusten dag was hij des morgens bezig spijzen te koken, toen de God van de Stook- 
plaats verscheen. Hij maakte verscheidene buigingen om hem te begroeten, offerde 
een gelen hond, zeggende dat het een geel schaap was, en sedert werd zijn familie 
zeer rijk. En dit zou, volgens gezegden commentator, de reden wezen waarom het 
volk om strijd den Keukengod vereert. Ook in bet achtste hoofdstuk van den „Na- 
vorscher der Zeden en Gewoonten”, het werk uit de tweede eeuw, dat op bladz. 1:9 
is genoemd, staat deze legende geboekt. 
8 2. 
HEMELVAART DER HUISGODEN. 
Zoodra de lares zich aan den maaltijd, in de vorige $ bedoeld, naar het oor- 
deel van de huisgenooten lang genoeg hebben te goed gedaan, verbranden deze papie- 
ren paarden, draagstoelen en dragers, strooien de asch in de lucht, doen papieren 
reisgeld opgaan in de vlammen, plaatsen water met gras en boonen aan de deur, in 
één woord, doen al hetgeen zij op den 4den van de eerste maand verrichtten, toen 
de goden van hun tocht naar den hemel terugkeerden naar de aarde. Wij verwijzen 
dus den lezer naar onze verhandeling over dien dag. En op het oogenblik van 
vertrek ontsteekt men mertjons aan de huisdeur, opdat alle kwaadaardige geesten, 
die den aftocht zouden willen verhinderen of den godenstoet lastig vallen, verschrikt 
uiteen zullen stuiven. De 24ste van de twaalfde maand heet, op grond van dit alles, 
sàng-sten-dejdet (*) of „dag waarop men de goden uitgeleide doet.” 
Nu is ook meteen de gelegenheid schoon om het altaar en de afbeeldsels 
der goden te reinigen en op te knappen, daar men niet behoeft te vreezen hunne 
rust te storen. De bloemen en versierselen, rondom en op de beelden aangebracht, 
worden weggenomen, verbrand en door nieuwe vervangen; men maakt het tabernakel 
schoon, verft het, zoo noodig, een weinig op en vernieuwt het papier, dat nabij de 
@) Pd Se. Een stad van dien naam ligt if de provincie Honan. Lengte 110’ 14’ 35”, 
breedte 33° 06’ 15”. 
ok PF. 
© 3 mp He. 
