— 469 — 
tegenwoordiger van de Hel op aarde, en niemand kan bijgevolg aan den” wrekenden 
arm der onderaardsche gerechtigheid ontsnappen (*4). 
Het is dan ook omdat hij alles weet wat binnen zijn ressort geschiedt, dat 
boven den ingang van den tempel van den Stedegod te Canton (15) deze waarschu- 
wende woorden zijn geplaatst: vgoed en kwaad, waarheid en bedrog zijn duister en 
verward op deze wereld, maar worden ten duidelijkste onderscheiden in den Hemel.” 
En om tevens de vrees voor de helsche straffen, die hij immers over het hoofd van 
zijne onderhoorigen kan inroepen, onder het volk levendig te houden, zijn aldaar 
rondom het binnenplein voorstellingen in beeldhouwwerk van de verschillende afdee- 
hmgen der Hel geplaatst, waarin de verdoemden op allerlei wijzen gepijnigd en ge- 
marteld worden. Hier ziet men een misdadiger, op den buik liggende en door ge- 
rechtsdienaars vastgehouden, met den bamboe op het bloote achterlijf geeselen onder 
het oog van den rechter-bestuurder dezer afdeeling. Dáár werpen helsche beulen en 
scherprechters een zondaar met het hoofd voorover in een ketel met kokende olie, en 
halen hem er verschrompeld en verschroeid weder met een ijzeren vork uit. Ginds 
wordt een menschelijk wezen vertikaal doorgezaagd, een ander het onderlijf geopend, 
‚in duizend stukjes gesneden of onthoofd — in het kort: de wreedaardigste der helsche 
en aardsche pijnigingen, die ooit door het Chineesche brein zijn uitgedacht, stelt de 
„Iempel der Verschrikking’’ zoo plastisch en zoo bloedig als maar mogelijk is den 
toeschouwers voor oogen. Beulen, beulsknechten en rechters zijn uitgedost als we- 
reldsche dienaren der gerechtigheid, en het is aldus dat men schrik voor den Keizer- 
lijken Magistraat tracht samen te smelten met vrees voor de pijnen van de Hel; doch 
bij den vreemdeling wekken al die beelden, grof en ontbloot van kunstwaarde als zij 
zijn, eer walging en afkeer dan eenige andere gewaarwording op. 
Is het dus wel wonder, dat hier in dezen tempel de bijgeloovige menigte, en 
vooral de vrouwelijke sekse, dagelijks bij honderdtallen samenstroomt om de bestuur- 
ders van de verschillende afdeelingen der Hel te verbidden en voor werkelijke of 
denkbeeldige misdrijven boete te doen met wierookgeur en kaarslicht? De beheerder 
van het gebouw betaalt niet minder dan $ 4000 voor zijne aanstelling (*®), en haalt er 
deze som met ruime winst binnen korten tijd door den verkoop van ofterartikelen 
weder uit: wòl een bewijs, hoe groot er de toevloed van boetelingen is. Ledig- 
('*) Hieruit laat zich ook verklaren waarom op de groote voedingsfeesten ter verkwikking 
van de zielen, welke in de zevende maaid bij de tempels worden aangerecht (bladz. 337 en volg), 
zoo dikwijls het beeld van den Stedegod der plaats, hetzij in origineel, hetzij van papier, met al 
zija trawanten op het tempelplein prijkt. Hij is immers als gemachtigde van Jama met het toezicht 
over de schimmen belast, die tijdelijk de aarde bezoeken, en zijn tegenwoordigheid alleen moet dus 
reeds voldoende zija om hen in bedwang te houden; want wee natuurlijk de ziel, waarover de 
Stedegod een slecht rapport uit zou brengen bij den onderaardschen Vorst! 
('*) Door vreemdelingen, die zich daar gevestigd hebben, meestal bestempeld met den naam 
van „Temple of Horrors”. 
('°) Williams. „The Middle Kingdom”; hoofdst, ILL, 
