3 
— 410 — 
loopers, nieuwsgierig misschien om te weten wie er alzoo zonden en vergrijpen op het 
geweten hebben, slenteren hier in menigte rond; dozijnen van waarzeggers, aan hunne 
tafeltjes gezeten, verkoopen er hun onthullingen van de toekomst aan de onrustigen 
van geweten natuurlijk duur, en marskramers, ambulante gaarkoks, kwakzalvers en 
bedelaars eindelijk, het spreekwoord „waar het volk is daar is de nering”, in- 
dachtig, brengen er het hunne toe bij om de passage over het temp-lplein te belemme- 
ren en te versperren. De tempel van den Stedegod van Canton is inderdaad een der 
meest belangwekkende plaatsen van de gansche vesting en het bezoek overwaardig 
van elken vreemdeling, die binnen hare muren belandt (*7). 
Zijn alwetendheid ten aanzien van het doen en laten zijner onderhoorigen heeft 
de God van Wallen en Grachten in de eerste plaats te danken aan de medewerking 
van zijn «adjudant pdi-thdo-tia (18) of vpapa met het bordje”. Een afbeeldsel van dit 
denkbeeldige wezen staat dan ook in elken municipalen tempel aan zijne zijde. De 
päi-thdo-tia is niet zelden acht tot tien voet lang, mager van gestalte en tot aan de 
enkels in een lang, wit kleed gehuld. Zijn hoofd is gedekt met een smallen, ke- 
gelvormigen hoed van dikwijls drie voet hoog, gelijk van vorm ongeveer als die, wel- 
ke vroeger in Huropa de hoofden der geneesheeren sierde en tegenwoordig in China. 
door de gerechtsdienaars en bij ons door de harlekijns gedragen wordt. Zijn gelaat 
is bleek en mager, de oogen puiien hem uit het hoofd, de bloedroode tong komt 
hem uit deu mond en lange sluike haren hangen hem neder tot op de schouders. 
In de eene hand houdt kij een waaier en in de andere een klein houten bordje om 
aanteekeningen op te maken: vandaar wellicht zijn naam. En wat nu de funetiën 
van dezen dienaar van den Stedegod betreft: hem is opgedragen om al het goede, 
dat binnen het gebied zijns meesters mocht voorvallen, en al het kwaad, hetwelk 
er wordt bedreven, op te sporen en bij de bevoegde autoriteiten aan te brengen, op- 
dat belooningen en straffen kunnen worden uitgekeerd zooals het behoort. Niets kan 
ontsnappen aan zijn blik. Want als een reus overziet hij het geheele land, en als 
de wind doorkruist zijn mager lichaam met reuzenschreden het gansche gebied van den 
Vader van Wallen en Grachten, onder wien hij dient; hij is dan ook de onmisbare 
rechterhand zijns meesters en tegelijk zijn oog en oor. Op het hoofddeksel draagt 
hij soms het opschrift: weens gezien, groot geluk” (19), d. w. z. wiens goede daden 
ik eenmaal heb ontwaard, dien zullen groote zegeningen ten deel vallen. 
Geen wonder dat dit type van een goed politiespion de beschermgod van de 
wereldsche politiebeambten is geworden, die onder den Keizerlijken Mandarijn dienen 
(27) Afbeeldsels van de verschillende afdeelincen der Hel vindt men ook wel elders in mu- 
nicipale tempels, maar nergens, voor zcover wij weten, in afmetingen gelijk aan die van den 
„Temple of Horrors” te Canton. Zij worden ook wel op de tempelpleineu opgericht bij gelegenheid 
van de voedingsfeesten der zevende maand (verg. bladz. 340). 
en) Er] Em 
Dt JUT 
