=d 
te kennen te geven dat hij zoowel gezag heeft in deze wereld van het licht (Jang, 
ióng) als in die der duisternis (Jin, dem, vergel. bladz. 6S en 834), is mede in de 
meeste stedelijke tempels te vinden. Bovendien treft men daar, al naar gelang van 
de grootte en het aanzien van het gebouw, nog wel meer andere trawanten, adjudan- 
ten, satellieten en assistenten van den Vader van Wallen en Grachten aan , zooals bijv. 
een paar gerechtsdienaars ieder respectievelijk met den kop van een buffel en een 
paard (#7); — doch het zou ons te lang ophouden, zoo wij die allen tot in bijzonder- 
heden gingen behandelen. Wij eindigen derhalve met de mededeeling , dat de muni- 
cipale tempels veelal onmiddellijk te herkennen zijn aan twee beelden wederzijds van 
den hoofdingang, ieder met een stijgerend paard aan den teugel als stonden zij gereed 
om bij den minsten wenk van den Stedegod op te stijgen en zijn bevelen naar wijd 
en zijd over te brengen. Zij heeten bée-saù-id (*®) of vbereden gezanten”. 
8 8. 
OPSCHRIFTEN EN TEEKENINGEN AAN DE DEUREN; HUN OORSPRONG 
EN BETEEKENIS (*). 
Onder de voornaamste bezigheden der laatste dagen van het jaar behoort nog 
het reinigen van woning en huisraad en het aanplakken van nieuwe roode papieren 
aan deuren en vensters. De eigenlijke groote schoonmaak heeft gemeenlijk plaats op een 
daartoe uitgekozen gelukkigen dag tusschen den 20sten en den laatsten ongeveer. 
Dragen de leden van het gezin zwaren rouw, dan mag evenwel niet aan schoonmaken 
worden gedacht; want zoomin als men in dat geval zichzelf optooien of hoofd en 
baard scheren mag, evenmin mag meu, zonder den rouw te schenden, zich aan het 
opknappen van de woning gelegen laten liggen. | 
En wat nu het vernieuwen der opschriften op rood papier aan de deuren be- 
treft: reeds werd daaromtrent in onze verhandeling over den eersten dag des jaars 

(#7) Over den oorsprong dezer beelden verkeeren wij in het onzekere. Daar zij echter ook 
steeds Jama, den Hellegod, als onafscheidelijke trawanten vergezellen, meenen wij te mogen ver- 
onderstellen, dat zij in het gevolg van dezen uit de Boeddhistische landen in het Chineesche 
Rijk zijn te recht gekomen. De Chineezen van Emoy noemen hen respectievelijk göe-tsiong-hoen 
2E us EEN „generaal rund” of góe-id 2E. AR „vader rund”, en bée-tsiong-koen B us 
E „generaal paard” of bée-iá B AR vvoder paard” Kan eerstgenoemde wellicht een ver- 
basteringsvorm wezen van den reus Mahes’asoera, den vorst der kwade geesten die den vorm van 
een wilden stier aannam en door Parvati werd verslagen? En vertegenwoordigt de bée-i4 misschien 
de Kinnaras van de Boeddhistische mythologie: die muzikanten met paardekoppen en hoornen in 
dienst van Koevera, den vorst der onderaardsche geesten die het noordelijk gedeelte van het 
Heelal regeert? 
c) B DE AR. 
(*°) Reeds in substantie opgenomen in de „China-Review,„”’ deel IX, bladz. 20 en volg. 

