— 416 — 
niet veel van de twee bovenstaande lezingen verschillend, is te vinden in het /Sup- 
plement op de Boeken van de Han-dynastie” (57). Daarbij deelt dit werk nog mede, 
dat Keizer Hwang Ti (2697-— 2597 vóór Chr.) de gebeurtenis zinnebeeldig navolgde; 
dat een perzikhouten voorwerp (%%) boven de deur bevestigd werd en de twee broeders, 
met touwen in de hand om de kwaadwillige geesten te binden, daar ter plaatse wer 
den afgebeeld tezamen met een tijger. 
Keizer Juen Ti (%° van de Liang-dynastie (°°) plaatst dien Berg der Per- 
zikstad, waarvan de legende spreekt, in het Zuidoosten en zegt: „Zoodra het eerste 
„daglicht verschijnt, kraait de haan in dien perzikboom, en al de hanen ter wereld 
„worden dan aangespoord en kraaien ook”. En de „Beschrijving der tien Eilanden” 
($1) plaatst den berg Toe-Soh in den oostelijken Oceaan (62). 
Deze fabel nu, die dus reeds voorkomt in een der vudste werken der Chinee- 
zen en, zoo men den geschiedschrijver van de Han-dynastie gelooven mag, zelfs aan 
Keizer Hwang Ti (26 eeuwen vóór onze jaartelling) zou zijn bekend geweest, bevat 
in een legendarisch kleed een kostbare beschrijving van eenige volksbegrippen, die 
ten aanzien van kwade geesten heerschende waren in dien overouden tijd. Zij leert 
ons namelijk, dat toen naast Thoe Ju en Joeh loei eenige dieren en voorwerpen uit 
den aard der zaak ten zeerste door spoken werden verafschuwd en gevreesd, en wel— 
IL. de perzikboom, waaronder zij werden gevonnisd en door tijgers verslonden; 
II. de haan, in dien boom gezeten; 
IL. de touwen, waarmede de spoken gebonden werden ; 
IV. de tijgers, die hen verscheurden. 
Die boom, die beide dieren en die touwen nu vindt mén, merkwaardig ge- 
noeg, thans nog in al dan niet gewijzigden vorm in China als spookverdrijvende 
middelen op de huisdeuren, of werden daarop in vroeger eeuwen aangetroffen. Wij 
zullen ze achtereenvolgens in behandeling nemen. 
1. De perzikboom als grondlegger der roode dewropschriften. Rood, de kleur des 
geluks. Oudtijds dus werden, volgens de legende, kwaadwillige spoken onder een 
(*7) Hoofdst, ner Nv; 
(*°) De geschiedschrijver zegt niet ronduit, welk perzikhouten voorwerp hij bedoelt. Hij 
schrijft JE 1E, en verklaart het laatste karakter door het te ontleden in vN vhout of 
boom” en EE veranderen of wijzigen”, omdat, zooals hij zegt, tegen het einde van den jaarkring 
geluk zich behoort te vernieuwen evenals het jaar. Wij gelooven derhalve de twee letterteekeus 
het best te vertalen door rhet een of ander van perzikhout (HE) gemaakte voorwerp, bestemd 
om op nieuw geluk te brengen over het huis”. 
(Se JL a A. D. 552—555. (°°) In zijn werk & Ea F, handelende over 
regeeringszaken en omwentelingen in verschillende staten en over vreemde natiën. Zie Wylie, 
„Notes on Chinese Literature”; bladz. 127. 
(°!) Reeds genoemd op biadz. 132, noot 22, 
(2) rVermeerderde en verbeterde Schatkamer van allerhande Zaken”; hoofdst. 83, ik. 





