— 481 — 
Doch behalve van de lentezon, was de perzikboom in het oude China het 
symbool der middelste zomermaand, en dus van de zon in het toppunt van haar 
kracht. Lioe Ngan, de philosoof van de tweede eeuw vóór onze jaartelling, zeide 
in zijne wijsgeerige bespiegelingen: „de boom van de vierde maand is de perzik” (72), 
en is dus de man, die de herinnering van dit begrip voor den naneef in geschrifte 
heeft bewaard. Ongetwijfeld stond het in nauw verband met de oude offerande van 
perzikken in de middelste maand van het zomerjaargetijde, waarvan het „Boek der 
Ceremoniën’’ (7%) spreekt, en die, volgens den commentator Kao Jioe (7%) van Lioe 
Ngan’s werken, een geleerde van de Han-dynastie, haar grond vond in de omstan- 
digheid, dat die vruchten op dat tijdstip tot rijpheid komen (’°). De ouden van het 
Verre Oosten zagen dus den perzikboom jaarlijks niet alleen herboren worden met de 
zon van de lente, maar ook in het midden van den zomer zijn hoogste stadium van 
ontwikkêling en kracht bereiken hand aan hand met dien Koning des Heelals : — een 
reden dus te meer voor hen, om hem te vereenzelvigen met de zon. 
Nu behoeft het ook verder geen verklaring waarom Keizer Juen Ti, in zijne 
lezing der legende van Thoe Ju en Joeh Loei, den „Berg der Perzikstad” in het 
Zuidoosten plaatst, en de rBeschrijving der tien Bilanden” zegt, dat berg Toe-Soh 
gelegen is in den Oostelijken Oceaan (”°). Want zijn niet het Oosten en het Zuiden, 
zoogoed als van de dagelijks rijzende en culmimeerende zon, ook de hemelstreken 
van de zon die in het voorjaar rijst en in den zomer het toppunt van haar 
kracht bereikt (verg. bladz. 373) en den perzikboom tot zinnebeeld heeft? En dui- 
delijk is het nu vok waarom deze boom onder de Chineezen doorgaat voor symbool 
van levenskracht, onsterfelijkheid en eeuwigheid; want hij ontleent deze eigenschap- 
pen rechtstreeks aan de zon, de groote verdrijfster van ziekte en dond aanbrengende 
demonen en tegelijkertijd de groote bron van leven voor het gansche Heelal, zonder 
welke geen wezen kan groeien of bestaan. Den ouden Taoistischen alchemisten en 
wijsgeeren, die de bosschen en bergen doorsnuffelden om er het levenselixir te vinden, 
moet spoedig de perzikboom in het oog zijn gevallen, welks jaarlijksche levensloop zoo 
merkwaardig overeenstemde met den kringloop van de zon;— weldra vestigde zich 
dan ook het geloof, dat hij levengevende vermogens aan dit hemellicht ontleende, en 
verscheen de perzik in hunne legenden als boom en vrucht der onsterfelijkheid. Dit 
onderwerp maakte reeds op bladz. 842 van dit werk een punt van bespreking uit (77). 
IL. De haan als spookverdrijver. Fen bewijs te meer dat de perzikboom 
(72) Hwat-nan-tsze; hootdst. V. (7%) Zoe. cit. 
(2*) REN ER (75) Hwai-nan-tsze; loc. cit, 
(?°) Zie bij noot 60 en 62. 
(77) Om dezelfde redenen als voor den perzik geldende zijn, treedt ook de wilg, een andere 
zonneboom (bladz. 200) in China als boom des levens en spookverdrijver op: zie o. a. bladz. 206, 
234, 261 enz, 
