— 484 — 
geesten; te meer zoo, daar steenen tijgerbeelden ook alom in het front van groote 
graftombes zijn te zien. Want hier toch valt voorzeker geen Mandarijn van wreed- 
heid en roofzucht terug te houden, maar wel menige kwade geest te verdrijven , daar» 
volgens het ingeworteld Chineesch volksgeloof, spoken en demonen er vooral op uit 
zijn de dooden in hun rust te storen (%!). 
Tijgerbeelden van papier plaatst men als tijdelijke spookverdrijvers aan den 
ingang van tempels, waar Taoistische missen gelezen en offeranden opgedragen worden 
(bladz. 45 en 107). Men schildert tijgers op stukjes hout, graveert ze in metaal of 
vervaardigt ze op het Groote Zomerfeest uit artemisia (bladz. 268), ten einde ze als 
amuletten te dragen aan het lichaam; ja, bij het houden van processies prijkt veelal 
een tijgerbeeld vooraan in den stoet, om kwaad brouwende geesten van den 
weg te jagen, (zie bijv. bladz. 233). Op den dag van het Lantarenfeest drijft de Tao- 
istische priester, voordat het vuurtrappen een aanvang neemt, de gevaarlijke invloe- 
den van spoken en demonen uit de vlammen door er met een tijgerbeeld in de armen 
doorheen te gaan (biadz. 107) —in één woord: op alle plaatsen en bij bijna elke ge- 
legenheid, waar men vrees voor de machten der duisternis koestert, treedt de tijger 
in het Rijk van het Midden als bezweringsmiddel op. Talloos zijn buitendien de toe- 
passingen van zijn vleesch, haar, tanden en klauwen in de Chineesche geneeskunst, 
en blijkbaar houdt men hierbij steeds dit ééne, onveranderlijke doelwit in het oog: 
verdrijving van kwade invloeden en ziekten uit het lichaam, die er door onzichtbare 
wezens in worden neergelegd. 
Ten slotte nog een enkel woord over de vermoedelijke reden, waarom de tij- 
ger voor de oude Chineezen zoo de spookverslinder bij uitnemendheid was. Ongetwij- 
feld ontleende hij deze waardigheid aan zijn grenzeloozen bloeddorst, vraatzucht en 
moordlust. De tijger is het meest gevreesde roofdier, dat men in China kent (2). 
In vroegere tijden, toen het Rijk nog niet zoo dicht bevolkt was en zij er dus ook 
stellig en zeker veel talrijker waren dan nu, speelden de tijgers natuurlijk een eerste 
rol in de verbeelding der bewoners; en gemakkelijk moet zich toenmaals de overtui- 
ging hebben gevestigd dat die monsters, die des nachts op roof uitgaan, maar zich 
schuilhouden gedurende den dag, dezen leefregel volgden eenig en alleen om ook 
jacht te kunnen maken op de geesten van de duisternis. Het feit dat alle geheim- 
(*') Merkwaardig mag het zeker heeten, dat steenen tijgerbeelden ook veel voor de wonin- 
gen van inlandsche hoofden op de eilanden van onzen Indischen Archipel prijken — inzonderheid op 
Java, alwaar echter, naar het schijnt, lang niet meer zooveel werk van deze soort van versiering 
wordt gemaakt als vroeger. Zouden zij misschien, evenals de Chineesche tijgerbeelden, oorspronke- 
lijk besterad zijn geweest om spoken te verdrijven? 
(s°) De tijger van de zuidelijke provinciën bereikt verbazende afmetingen. In 1877 werd 
er te Emoy een te koop aangeboden, die zonder den staart de respectabele lengte van vijf voet 
bezat en dus stelijg niet voor het schoonste exemplaar koningstijger van Java behoefde onder te 
doen. In de.noordelijke provinciën leeft een witte tijger, waarin sommigen den naneef van den 
voorhistorischen Felis=speloea van Europa willen zien. 

