
INLEIDING. 
Wij zijn hier aan het einde van een groot gedeelte onzer taak. De jaarfeesten 
3 van de landstreek, die Java met Chineezen heeft bevolkt, zijn met de gewoonten en 
gebruiken, die er zich aan vastknoopen, zoo volledig als ons mogelijk was beschreven, 
en daardoor is een schets uit het volksleven onzer Vreemde Oosterlingen binnen het 
‘bereik van den lezer gesteld, waarin hij veel van wat hij in deze koloniën met eigen 
oogen zag, zal verklaard en toegelicht vinden. Die feesten, gewoonten en gebruiken 
worden echter lang niet door alle Chineezen en Chineesche huisgezinnen geregeld en 
met inachtneming van alle bijzonderheden door ons medegedeeld, gevierd en gehul- 
digd. Want in het Rijk van het Midden zijn, zooals trouwens overal elders op de 
wereld, vroomheid en -vooral rijkdom de thermometers van den glans en de glorie 
van elk feest, en wel zij dus de lezer op teleurstelling voorbereid, die meenen mocht 
alles, wat in dit werk is vervat, in den loop van het jaar in elk Chineesch gezin 
zonder onderscheid ten tooneele te zien voeren. 
Een groote leemte is echter in dit werk blijven bestaan. Het levert namelijk 
nog geen heldere voorstelling van het wezen en den aard van het godsdienststelsel 
des Chimeeschen volks, en dit niettegenstaande wij ons toch telkens op dat terrein 
bewogen, omdat daarin voor verreweg het grootste gedeelte de jaarfeesten geworteld 
zijn. De grepen nu, zoo links en rechts op godsdienstig gebied gedaan, regelmatig 
aaneen te schakelen, er het noodige bij en tusschen te voegen en aldus de bedoelde 
leemte aan te vullen: dit zal het doel van dit laatste hoofdstuk zijn. 
Met nadruk echter zij verklaard, dat wij, zooals de titel van dit hoofdstuk 
aangeeft, ons slechts bepalen zullen tot een schets, en zelfs tot een zeer oppervlak- 
kige. Want grondige kennis van godsdienstige begrippen en gebruiken, die door niet 
minder dan een vierde gedeelte van het menschelijk geslacht worden aangekleefd 
en zich dus voordoen in duizenderlei kleuren en schakeeringen, ligt immers, zooals 
zelfs de meest oppervlakkige beschouwer in zal zien, boven het bereik van één per- 
soon. Zij vormen een mer à bodre, al zij het er een die bij elke teug genot ver- 
schaft. En bij de eischen van de tegenwoordige wetenschap mag ontginning van dat 
uitgebreide veld slechts krachtverspilling heeten, tenzij ieder arbeider zich bij de 
deugdelijke bewerking van een bescheiden onderdeel bepale; m. a. w. : monographische 
behandeling is de eenige weg, die tot blijvenden vooruitgang in de godsdienstweten- 
schap van het Chineesche volk kan leiden. Elke werkman levere dus een goed 
