
— 521 — 
blijkens de ter eerstaangehaalde plaatse weergegeven episode uit het leven der godin Miao 
Sjen , door de Chineezen met rein menschelijke eigenschappen wordt omkleed: eene omstan- 
digheid dus te meer, die voor de gemeenschappelijke ontwikkeling van al hunne god- 
heden uit menschelijke wezens pleit. 
SKL. 
AARD- EN LANDGODEN. 
Menschelijke oorsprong der Aard- en Landgoden. Zij zijn vergoddelijkte voorouders 
van dorpen, apanages, enz. De Landgod voor het geheele Rijksgebied Ku Loeng. De Goden 
van Wallen en Grachten zijn een moderne navolging van de oude Landgoden, De Aarde als 
tweede Heelalgodheid in de godsdienstige wijsbegeerte van de natie. 
Tot nog toe heeft de lezer dus alle goden en godinnen der Chineezen zich zien ont- 
wikkelen uit menschelijke wezens. Thans zij zijne opmerkzaamheid er op gevestigd , dat ook 
hunne Aardgoden de sporen van menschelijke herkomst ten duidelijkste hebben bewaard. 
Hier kunnen wij met een enkel toelichtend woord, benevens eenige verwijzingen 
naar vorige plaatsen in dit werk, volstaan. Zoogoed als een voorvader, die voort- 
leeft in de dankbare herinnering van zijn kinderen en kleinkinderen, door deze zal 
worden vereerd, verbeden en om hulp gesmeekt — evengoed zal in een patriarchale 
samenleving, waar iedere groep niet veel anders dan een uitbreiding der familie is, 
het hoofd van een stam, dorp of clan, dat zich door het een of ander onder- 
scheidde, na zijn dood een voorwerp van eeredienst worden voor de geheele streek , 
die van de zegeningen en weldaden zijn bestuurs genoot. De sociale inrichting van 
China nu is zuiver patriarchaal, en sinds hooge oudheid altijd zoo geweest. Elke 
groep of dorp is er nog steeds uit een lijn van afstammelingen van een en denzelfden 
voorvader samengesteld en staat er onder toezicht van een Patriarch of oudste, d'e 
zijn macht in den regel slechts aan zijne jaren en zijn rang in de familiehiërarchie 
‚ontleent; — geen wonder dus dat ieder dorp er een vergoddelijkten Patriarch, sia, 
bezit, die zijn zegenende of straffende hand over de geheele streek doet gaan, evenals 
de stamvader van elk gezin de zijne over zijne kinderen en familieleden. Slaat de 
lezer thans de eerste $ op van onze verhandeling over den 2den van de tweede maand, 
dan zal hij terstond ontwaren dat, volgens de Chineesche schrijvers zelf, de sia mân- 
nen van groote verdienste in de Oudheid waren (bladz. 120); dat zij niet alleen door 
het volk werden aangesteld, maar ook door de edelen of apanagehouders ieder voor 
zijn respectief domein; eindelijk dat de vorst een beschermgod erkende voor het gan- 
sche Rijksgebied, hetwelk zich, volgens begrippen die altijd in China hebben ge- 
heefscht, in theorie uitstrekte tot de verste grenzen van de aarde. Deze vorstelijke 
Landgod nu, „het hoofd van alle sia’ (bladz. 119, bij noot 20) was niemand anders 
dan een beroemd ambtenaar uit den fabelachtigen dageraad der Chineesche historie : 
Ku Loeng. Hij werd dus van voorvader van de natie niets minder dan God van de 
