
a 
_— 531 — 
kaste van priester-astrologen werd bovendien in het Rijk van het Midden ooit krach- 
tig en machtig genoeg om ze tot dogma’s te versmeden en, tot godsdienststelsel om- 
gewerkt, een kudde goedgeloovigen leeken als mysterieuse waarheden op te dringen: 
_ bijgevolg bleef de zonnedienst er in zijn oude, eenvoudige gedaante van voorvaderlij- 
ken eeredienst bewaard, behoudens de ceremoniën van het vuurtrappen, het ontsteken 
van kaarsen en lantarens en het uitdooven en vernieuwen van de voorjaarsvuren , op 
verschillende plaatsen van dit werk beschreven (zie Index). Ziehier dus de reden 
_ waarom de dienst van den Koning van het Licht, die eenmaal zulk een ontzaglijken 
invloed uitoefende op de volkeren van het Westen, zich nergens in China onder sterk 
sprekende vormen in het godsdienstig leven openbaart en er volstrekt niet hooger dan 
de dienst van andere goden en godinnen aangeschreven staat. 
_ Maangodheden. Hetgeen zooeven van den Zonnegod der Chineezen werd gezegd, 
is in hoofdzaak mede van toepassing op hunne Maangodin. Ook zij wordt met men- 
_ schelijke wezens vereenzelvigd of, liever gezegd, door aardsche schepselen bewoond gedacht, 
en deze zijn wel degelijk voorwerpen van aanbidding voor het volk. De wijze waarop 
men hen te Emoy vereert, alsook de rol, die zij in de mythologie van China spelen, 
werden reeds in de verhandeling over den läden van de achtste maand vrij uitvoerig 
beschreven; en voorzeker is geen verder betoog noodig om in het licht te stellen, dat 
de Maangodheden der Chineezen ook al niets anders dan vergoddelijkte menschen zijn. 
Omtrent de vereering van de Maan als Natuurgodheid valt weinig anders te 
zeggen ‚dan hetgeen over de vereering van de zon in dezelfde hoedanigheid reeds in 
het midden is gebracht. Zij draagt in de theo-kosmologische bespiegelingen van den 
Chinees het karakter van echtgenoote van den God des Dags, van godin van het 
vrouwelijk beginsel (zie bladz. 375 en volg.) en van hoogste vertegenwoordiging van het 
vochtige element (bladz. 387 en volg.), doch treedt in die driedubbele rol hoofdzakelijk 
slechts in den eeredienst des Keizers op. Van de offerande, die deze Hoogepriester 
van het Rijk haar jaarlijks te Peking brengt, werd reeds op bladz. 874 met een 
enkel woord gewaagd. 
Sterregoden. Dus was in de verbeelding der oude Chineezen het firmament 
toegankelijk voor aardsche stervelingen, en bijgevolg de weg geopend «tot bezieling van 
de sterren. Zoo werd de Poolster verheven tot een god, die, naar de aarde dalende, 
de moeder van den eersten Taoistischen Paus bevruchtte (bladz. 57) en dus, zelfs in zijn 
goddelijk karakter, zijn oude menschelijke eigenschappen en het stempel van zijn 
aardsche herkomst niet verloochende. 
De menschelijke oorsprong van de Sterregoden Wun Tsjhang en Khwej Sing, 
die respectievelijk in $$ 1 en 4 van onze beschrijving van den 3den van de tweede 
maand verhandeld werden, valt mede weinig te betwijfelen. Misschien vertegenwoor- 
digen beiden slechts één en dezelfde godheid, en stelt de eerstgenoemde deze in haar 
menschelijke en de andere in haar bovenmenschelijke gedaante voor; althans, Wun 
35 
