beni. 
- . 
ir. 
ee 
í 
1 é 
N Kl 
— 532 — 
Tsjhang wordt steeds als een oud, eerwaardig man met langen grijzen baard, en Khwej 
Sing als een geest of spookachtig wezen afgebeeld. In een uitvoerige verhandeling 
over hunne herkomst zegt Mayers (*): 
„Like the God of War.... the God of Literature represents at least in some 
„degree a purely human original, and owes his divine personality to the system under 
„which the pontiff-sovereign of China wields authority to invest spirits of departed 
„mortals with divine attributes and powers .…. The deity is represented under the 
„form respectively of a dignified and venerable sage, and of a wild, unearthly figure, 
„suggesting the idea of an excited demon rather than of a beneficent dweller among 
„the celestial spheres. This dual representation gives a clue to the origin of the 
„existing belief with respect to the supernatural patrons of literature and study.” 
Vervolgens haalt de schrijver een in 1882 gepubliceerd Chineesch werk aan, 
„het Verslag van mijne Studiën’ (?) geheeten, hetwelk mededeelt hoe Wun Tsjhang 
reeds onder de Tsjow-dynastie (1122 tot 249 vóór Chr.), en daarna nog vier malen 
onder ‘verschillende vorstenhuizen, als menschelijk wezen rondwandelde op aarde. Vol- 
gens hetzelfde geschrift werd hij meermalen door de Keizers met eeretitels begiftigd, 
doeh eerst door Zjun Tsoeng van de Juen-dynastie in A. D. 1814 met den bijnaam 
„Ti (3) of godheid vereerd (zie boven, bladz. 188). Ook andere Chineesche werken 
beschrijven Wun Tsjhang als een wezen, dat in verschillende eeuwen als mensch op 
deze wereld leefde. Zoo de Kat-ju-tshoeng-hhao (*), een in 1790 gepubliceerde verza- 
meling mengelingen van de hand van een zekeren Tsjao Jih (°), en het op bladz. 
- 872 genoemde vervolg op Ma Twan Lin’s Historische Encyclopedie; doch daar de 
verschillende mededeelingen zeer sterk uiteenloopen, gaan wij ze met stilzwijgen voorbij. 
Den menschelijken oorsprong van de Godin van het Weefgetouw, van wie een 
monographie werd gegeven in de verhandeling over den 7den van de zevende maand, 
zijn wij niet in staat wit legendarische of historische berichten te bewijzen. Evenmin 
dien van den Koeherder, haar hemelschen gemaal (bladz. 848). Doch dit mag vol- 
strekt niet tot de gevolgtrekking leiden, dat zij niet evengoed producten van sa- 
mensmelting van hemellichten met aardsche stervelingen zijn. Dit althans is zeker, 
dat de Chineezen hen wel degelijk met menschelijke eigenschappen aomkleeden. Im- 
mers, zij laten, hen met elkander geslachtelijke gemeenschap uitoefenen, doen het Weef- 
meisje van de ster, waarin zij huist, reizen naar die, waarin de Koeherder is geze- 
teld, offeren haar spijs en drank en bieden haar zelfs bloemen en blanketsel met tal 
van andere toiletartikelen aan (bladz. 349): — redenen dus te over om in de beide 
stergodheden niet al te overhaast uitzonderingen op den grooten, algemeenen regel te 
zien. 
Dat de oude astrologie de stervereering van het Chineesche volk krachtig in 

(1) „Journal of the North-China branch of the Royal Asiatic Society”, jaarg. 1869—70; 
bladz. 31 en volg. 
oBEROHOoORKREBOER. 

