— 516 — 
kapel of tempel ter eere van Boeddha's en Bodhisattva’s ingericht. Het is hier dat 
afgodsbeelden van dikwijls ontzaglijke afmeting ter aanbidding zijn opgesteld en dage- 
lijks op gezette tijden door de monniken met litaniën en gebeden verheerlijkt wor- 
den. De verdere gedeelten van de stichting dienen tot huisvesting van de monniken, 
die veelal ieder in het bezit zijn van een cel. 
De kloosters zijn in China lang niet op even groote leest geschoeid. Sommi- 
ge tellen niet meer dan twee of drie, andere tot honderdtallen van bewoners. Ook 
hunne verspreiding over het Rijk is ver van regelmatig. In sommige streken kan 
men namelijk een dag en langer reizen zonder dat er een enkel is te vinden, terwijl 
elders, en vooral in de omstreken van groote steden, de vsze’ (26) bij dozijnen te 
tellen zijn. Aan de spits van elk klooster staat een abt, wiens gezag in den regel 
niet veel voor dat van zijne ambtsbroeders in Christelijke landen onderdoet. 
Daar de monniken door gelofte van kuischheid aan het coelibataire leven zijn 
gebonden, heeft aanwerving noodzakelijk van buiten plaats. Kinderen worden somtijds 
van de ouders vpgekocht en tot den monnikenstand opgeleid; lieden, levenszat of 
van nature met liefde voor studie of eenzaamheid bezield, sluiten zich dikwerf achter 
de kloostermuren op en menig misdadiger zelfs, door den arm der wereldsche gerech- 
tigheid gezocht, vindt er een veilig toevluchtsoord. Naar men beweert wordt alle 
vervolging gestaakt, zoodra het blijkt dat zulk een voortvluchtige met inachtneming 
van de gebruikelijke formaliteiten als lidmaat aangenomen is. 
Omtrent de wijding van nieuwe kloosterlingen werd op bladz. 248 reeds een 
en ander gezegd. De ordinatie legt de verplichting op om het leven van al wat adem 
heeft te sparen en vordert verschillende geloften, waaronder die van armoede, kuisch- 
heid en onthouding van bedwelmende dranken de voornaamste zijn. 
De kloostergelofte is niet bindend voor het geheele leven. Menigeen, die zich 
onmachtig gevoelt haar te houden, keert in de maatschappij terug, zonder zich, naar 
de begrippen van de sekte, tegen Boeddha te bezondigen. Immers zou de stichter 
zelf hebben verklaard, dat degenen die hunne geslachtsdrift niet meester kunnen blij- 
ven, door verplichtingen jegens ouders en verwanten naar het burgerlijk leven terug- 
geroepen worden of twijfelen aan de waarheid van leer en wet, den geestelijken stand 
vaarwel mogen zeggen (?”). 
De verplichting om alles te sparen wat adem heeft is een rechtstreeksch uit- 
vloeisel van de Maitri, dat groote hoofdbeginsel, hetwelk , zooals op bladz. 567 is gezegd 
liefde predikt tot zelfs voor het redelooze dier. Zij verbiedt den monnik om dierlijk 
voedsel, onder welken vorm ook, te nuttigen en aldus het dooden van levende wezens 
in de hand te werken, en het gevolg is dat hij uitsluitend van planten leven moet. 
Zelfs gebruik van leder, been of ivoor is hem verboden, en in het algemeen mag hij 
geen voorwerp, tot welks vervaardiging materiaal heeft gediend hetwelk van een op- 
22) Se. In Emoy st. 
(*°) Koeppen, „die Religion des Buddha”; I, bladz. 338. 

