VII. 



VOORWOORD. 



Dus is het in de oude Soendasche kronieken ; niet anders uitteraard in de 

 jongere zoowel Soendasche als Javaansche, die hun namen bewaarden. 



De Javaansche overlevering is bekend en door Brandes destijds algemeen toe- 

 gankelijk gemaakt ('); de Soendasche is dit in mindere mate en een tekst daar- 

 van werd nimmer in het licht gegeven. 



Ten einde dit desideratum aan te vullen, maakte ik de beste, mij bekende 

 lezing van de Tjioeng Wanara-sage persklaar en doe deze hierbij volgen, voor den 

 algemeenen lezer van een inhoudsoverzicht voorafgegaan. 



Op het tijdstip, waarmede ons verhaal aanvangt, werd het land van Galih 

 Pakoean, later Pakoean Padjadjaran, bewoond door 3333333 nikkers en kabouters, 

 veertig koppels anthropopitheken en vijfentwintig menschenparen. 



Vorst over Galih, d. i. Galoeh, zoomede over Galih Pakoean was Permana 

 di Koesoema ; zijn gemalinnen waren Naganing Roem en Dewi Pangrenjep, beiden 

 kinderloos. 



Tien patih's, twee djaksa's en één ngabeui stonden hem in het bestuur ter 

 zijde ; de laatste waardigheidsbekleeder, Bek Kakarantang geheeten, verandert van 

 naam en wordt Batara Lengser, als hoedanig hij 's konings factotum is, en weldra 

 als deus ex machina een overwegende rol gaat spelen. 



Naast dezen stonden hoog in 's vorsten gunst, de mantri anom Aria. Kebonan 

 en de hofsmid Ki Gedeng agoeng met namen. 



Het geviel, dat toen voornoemde mantri op zekeren dag zijn opwachting bij 

 den koning ging maken, hij dezen ter ruste gegaan bevond. Dies schamperde 

 hij tegen den Lengser en den Oppersmid, die de wacht hielden: „'t is toch maar 

 gemakkelijk, wie koning is kan, omringd door zijn vrouwen, een gat in den dag 

 slapen ; ik zou ook wel koning willen wezen." 



De koning, die de gave weroeh sadoeroeng winarah, d. i. de dingen te weten 

 vóórdat ze hem medegedeeld zijn, bezat, riep den mantri binnen en liet hem naast 

 zich plaats nemen. 



Vervolgens onderhield hij hem over het gesprokene, hetgeen de mantri trachtte 

 goed te liegen ; nochtans te vergeefs. 



Onthutst, wachtte hij een bestraffing, doch werd integendeel met het koning- 

 schap bekleed, daar P^rmana di Koesoema te zijnen behoeve afstand van de re- 

 geering deed. 



Geen voorwaarden zullen den nieuwen vorst binden dan alleen deze : de ge- 

 malinnen van zijn voorgangers moeten hem heilig blijven. 



Een en ander geschiedde in alle stilte ; slechts Lengser en de smid waren 

 getuigen, doch moesten het gebeurde geheim houden ; voorgeven zouden zij, dat 

 de oude koning plots was verjongd geworden. 



Vervolgens werd de mantri onder den naam van Barma Widjaja Koesoema 



(') Brandes, Dr. J., Pararaton. Verh. v. h. Bat. Gen. v. K. en Wetensch , dl. XLIX, 

 (1896), Ie stuk, blz. 188 vv. 





