XV. 



VOORWOORD. 



heele Preanger in één dag, dank zij een djampe, doorkruist te hebben. 



Na de bamboe, den knaap, die daarvan zelf het blaasroer maken wilde, ter 

 hand gesteld te hebben, vroeg deze nog om een weitasch. Ook dit voorwerp 

 vlochten hem de oude lieden; de tasch werd genaamd: „Nijgende dag." 



Thans moest het jachttuig beproefd worden. Aki en hij gingen daartoe bosch- 

 waarts en zagen een tjioeng (beo), zoomede een wanara (aap). 



De knaap verbood deze dieren te schieten, daar hij zich naar hen noemen 

 wilde. De oude man vond het goed en zoo kreeg zijn pleegzoon den naam van 

 Tjioeng Wanara. 



Alsnu verzocht hij den grijsaard hem zijn ouders te noemen en thans open- 

 baarde hem Aki Balagantrang, dat deze Naganing Roem en de voormalige koning 

 van Galih Pakoean waren. 



Thuis gekomen, vertrok Tjioeng Wanara naar den Goenoeng Padang om 

 naar zijn haan te vragen en ziet, deze was onderwijl geboren met de verlangde 

 eigenschappen. Daarop nam hij met den vogel den terugweg aan en vertrouwde 

 het hoen voorloopig aan de goede zorgen van zijn pleegvader toe. 



Verplaatsen wij ons naar Bodjong Galoeh om te zien, dat Aria Banga daar 

 hanengevechten houdt, omstuwd door de edelen en onder begeleiding van gamdan's. 



Derwaarts trekt weldra ook Tjioeng Wanara om aan de wedstrijden deel te 

 nemen. 



Tij Galih Pakoean gekomen, ziet hij echter den Jaksa Mahajoeta met twee 

 makkers aan de poort wacht houden. 



Het tweehonderd vijftig gas lange gedrocht zegt: „haha, wat riekt het naar een 

 mensen, zoo ik hem te zien krijg, eet ik hem op ; dat hij zich dus niet vertoont." 



Zijn medewachters trachten het monster in te toornen, doch tevergeefs; „sinds 

 lang vrat ik geen mensen, wie ook langs komt, ik vreet 'm op." 



Tjioeng Wanara, onheil vreezend, maakt zich onzichtbaar en komt aldus bin- 

 nen de stad. Dan gaat hij naar de markt. 



Daar stuift een oude vrouw op hem af: „dit is mijn kleinkind, dat terug- 

 kwam; ik wist 't wel dat 't te avond of morgen komen zou, daar ik 't zoo droomde. 



De vrouw loog en op haar vraag, hoe hij heette, gaf Tjioeng Wanara op: 

 Ki Bagoes Langka. Toch volgde hij haar naar haar woning en gaf het ver- 

 langen te kennen, hanen te laten vechten. 



Nu wilde het geval, dat deze vrouw een haan des konings van 200 Spaansche 

 matten in bewaring had; hij werd gehaald en door Tjioeng Wanara's haan ge- ; 

 dood. 



De vrouw jammerde, dat hij hem vergoeden moest, doch had vijftig realen 

 aan den winnaar te betalen. 



Thans zal Tjioeng Wanara naar de koninklijke kampplaats gaan. Aangezien 

 hij echter niet weet, wanneer er gestreden wordt, gaat hij eerst naar de aloen- 

 aloen en neemt aldaar de gestalte van een haveloozen knaap aan. Ook een min- 

 gunstige gedaanteverwisseling doet hij zijn vechthaan ondergaan en daarna zet 



