119 



mangoengkoeng saloehoer ing koeöeng-koeöeng, 

 mangangkang saloehoer ing madja gantang, 

 tjalik dina tanpoe angin, 

 dat sarapat, dat sarapat." 



Aki-aki toeloej ngedjat, langkoeng gantjang lampah Aki. 



Teu kakotjap di djalanna ; kotjapkeun datangna bae. 



Datangna ka tadah poëk, kaboeroe koe waktoe boerit, pek Aki teh miroeha 

 karepna dek dangdan obor, oborna geus anggeus bae malah geus diseungeutkeun. 

 Tatapi Aki teh ngomong sarta sorangan bae, ari pokna: „em, moegi-moegi sing 

 troes ka anak intjoe katelah lemboer Tji-damar sapedah oeroet aing peuting da- 

 damaran." 



Keur ngomong kitoe, beh manggih tamiang sadapoer pisan, ari pokna: „dalah, 

 kabeneran bet aja tamiang aloes serta tamiang hideung asoep kana paroengpoeng; 

 toeloej koe Aki diala ditoear koe koedjang tea. 



Gantjangna Aki balagantrang toeloej bae balik sanggeusna meunang pisoem- 

 piteun aloes. 



Teu katjarita di djalanna. 



Gantjangna geus datang bae ka babakan Geger soenten njampak Nini reu- 

 djeung moerangkalih. 



Aki toeloej ngomong, ari pokna: „goesti, Aki teh geus datang, tah! ieu pi- 

 soempiteun teh ajeuna Aki geus meunang." 



„Noehoen, Aki, kadieukeun eta pisoempiteun dek didjieun?" 



Sok bae koe Aki disanggakeun, tapi moerangkalih sasaoeran deui, moendoet 

 dipangalakeun pikodjaeun. 



Ari pokna: „Aki, ajeuna geura leumpang pangalakeun areuj kasoengka." 



„Soemangga, goesti." 



Gantjangna Aki pek indit bari njatjar kasoengka; geus meunang toeloej di- 

 bikeun. 



„Asep, soemangga, ieu pikodjaeun tea." 



„Atoeh, Aki, djieun bae doeaan, koe Aki reudjeung koe Nini." 



Toeloej Aki njaloekan ka Nini, ari pokna: „Nini, oelah djongdjon teuing ngala 

 toema dina samping." 



„Ngadjentjoel soteh lain eukeur ngala toema, eukeur ngahoeaan irateun, kaoela 

 rek njieun koekoelar." 



„Paingan teuing ari hees djeung aing teh sok getek bae kana kelek, horeng 

 teh toemboe koekoelar, ajeuna mah oelah kitoe, anggoer oerang njieun kodja." 



Pek Aki anoe meulahan, Nini noe poerah maoed, moerangkalih noe ngarara. 



Tina gantjangna moerangkalih enggeus njieunna rara, geus loba, toeloej sasa- 

 oeran ka Aki: „geura pek Aki, geura djeudjeutkeun." 



„Soemangga, tapi sakoemaha beungeut kodja teh?" 



„Sadeupa mider ge, Aki, meudjeuhna." 



„Atoeh, njieun kodja tjetjetekan meureun asoep keroed sapoeloeh mah." 



„Eh, ma Aki, lain piwadaheun maoeng, eta piwadaheun manoek." 



Pek Aki ngadjeudjeut kodja ninggang kana dengdek lohor. 



