VOORWOORD. 



Een verouderde mythe, verhalend van het verbond tusschen den hemel en de 

 aarde, den oorsprong van alle vruchtbaarheid, ziedaar in enkele woorden den tekst 

 gekenschetst, die straks volgt. 



De zoon van den god des hemels (Qiwa) daalt af tot de aarde en huwt, nadat 

 hem en zijn toekomstige gade door de gemalin van den Lichtende, al wat den 

 landbouw betreft geleerd is, een aardsche maagd, een koningskind, uitsprekelijk 

 schoon en van onbezweken trouw. 



Hard is beider leerschool; de hemeling wordt gedoemd gedurende den leertijd 

 zich met een apenhuid te bekleeden, terwijl zijn aanstaande gade in ballingschap 

 gezonden wordt om gezamenlijk met hem den proeftijd door te brengen, maar 

 eindelijk daagt de stonde der verlossing en worden zij een gelukkig paar. 



Verschoten, en herhaaldelijk hersteld met inzetsels van heterogene kleuren, is 

 thans het gewaad, waarin de sage bleef voortleven; nochtans laat zich door de 

 rafels de afspiegeling van hetgeen zij eenmaal was zeer wel onderkennen, met 

 name een landbouwepos, ontstaan lang vóór dat het Hindoeisme zijn weg her- 

 waarts vond. 



Met de lotgevallen van Soelandjana, die de wawatjan Soelandjana bezingt, mede 

 een lied uit het grijs verleden, dat den sawahbouw behandelt, vormen die van 

 Loetoeng kasaroeng de bij uitstek gewijde tjaritd's, tot welke de man in het ge- 

 bergte slechts met schroom nadert en waarvan hij alleen fluisterend durft te ge- 

 wagen. 



Hij heeft echter die kostbare erfenis zijner vaderen bewaard, trots de gods- 

 dienststormen, die over hem zijn heengegaan, als een dierbaar kleinood, dat hem 

 nog immer in benarde uren bijstand en verlichting van vrees verschaft. 



„Roeat" heet de plechtigheid waartoe hij alsdan zijn toevlucht neemt, daar- 

 over evenwel zoo aanstonds nader. 



Omtrent den juisten ouderdom der beide zooeven genoemde overleveringen 

 valt niets met zekerheid te zeggen, wel echter staat vast, dat de tjarita Loetoeng 

 kasaroeng een belangrijk hoogeren leeftijd moet hebben dan de wawatjan Soe- 

 landjana, omdat de eerste nog slechts van den hoema-bouw spreekt, terwijl de 

 laatste aan de werkzaamheden tot de rijstteelt op sawah's is gewijd, 



Wijlen Brandes(') heeft destijds overtuigend aangetoond, dat al wat met den 

 rijstbouw verband houdt, lang vóór dat de Hindoe's zich op Java vestigden, tot 

 stand gekomen was, zoo dus hebben wij het ontstaan onzer legenden in hettijd- 



(') Brandes, J. L. A. Een jayapattra of acte van een rechterlijke uitspraak van Qaka 

 849 (A. D. 927), Tijdschr. v. Ind. T.-, L.- en Volkenk., dl. XXXII, blz. 127 vv. 



