XXV 



VOORWOORD. 



Het bevel, vóór den avond ter stede terug te zijn, vergeet Aki panjoempit 

 geheel, te meer daar hij na het nachtmaal door den loetoeng in slaap gepreveld 

 wordt. 



Daarmede beoogt deze ongemerkt zijn moeder in den hemel om een passende 

 woning voor de oudjes te vragen. 



Soenan amboe draagt aan de boedjangga's, de wijzen, wier gaven grooter zijn 

 dan die der goden, op daarvoor te zorgen ; in een oogwenk daalt een rijk gestof- 

 feerde, gouden woning neder. 



Bij het ontwaken zijn de menschjes verbluft en wanen zich verdwaald, doch 

 de loetoeng stelt hen gerust met de mededeeling dat dit alles een klein dankbaar- 

 heidsgeschenk zijnerzijds is. 



Opeens herinnert Aki zich den last om den aap stadwaarts te brengen. Het 

 scheiden van Nini kost eenige moeite; dan gaan zij. Voorop loopt de oude, de 

 loetoeng hipt achter hem aan. 



Zoo komen zij ten hove. 



Aki panjoempit verwacht den dood wegens zijn verzuim, maar wordt, daar 

 hij den verlangden loetoeng brengt, begenadigd niet alleen, doch met een paard 

 en kostelijke gewaden beloond. 



Op 't punt van te vertrekken, zegt hij tot den loetoeng: „voel je maar gauw 

 op je gemak, Oetoen. 



Ja, knikt deze tot eenig antwoord. 



Aki panjoempit vangt stapvoets den terugtocht aan; vijf dien aren volgen 

 hem met geschenken. 



Buiten de stad gekomen, zet hij zijn paard in galop: mo pamali da geus 

 djaoeh ti goesti, 't mag, daar hij thans ver van den vorst is, en bereikt aldus 

 met vaart zijn verblijf. 



Nini is onthutst over den aanstormenden edelman en vreest onraad. Zij 

 verstopt zicht in een vuilniskorf en verschijnt eerst na herhaaldelijk roepen. Dan 

 herkent zij haar Aki ; hij vertelt haar zijn wederwaren in de stad en alles is weer 

 pais en vree. 



Aki panjoempit heeft zijn roeping vervuld en verdwijnt derhalve uit de ge- 

 schiedenis. 



Inmiddels verwijlt de loetoeng aan het hof. 



De vorst beveelt Lengser hem tot wildbraad te dooden. Deze neemt daartoe 

 een vervaarlijke lans, docht stoot voortdurend mis. Eerst gaat de punt krom, 

 dan treft hij bij ongeluk paarden en honden, die sneven, en als de loetoeng 

 eindelijk te zeer in 't nauw komt, redt hij zich met een salto mortale over den 

 Lengser heen. 



Waar de pogingen om den loetoeng te dooden vruchteloos blijken, gelast de 

 koning den Lengser hem naar de zes prinsessen te brengen. Met Poerba leuih 

 moet hij aanvangen; willen zij noch haar zusters hem hebben, dan komt Poerba 

 rarang aan de beurt. 



