XXVI 



VOORWOORD. 



Dus doet Lengser en vindt de meisjes bij haar weefgetouwen; hij biedt 

 haar den loetoeng tot tijdverdrijf aan. 



De vijf jongsten durven hem uit vrees voor den aap zelf, zoowel als voor 

 Poerba rarang hem niet aannemen; zij zelf stemt slechts aarzelend toe. 



Lengser neemt daarop afscheid en de loetoeng kruipt onder de weefbank om 

 de weefsters gade te slaan. 



Op een gegeven oogenblik ontglipt aan Poerba rarang de schietspoel. 



Zij verzoekt haar naastbij zittende zuster, deze op te rapen. Zij richt het 

 zelfde verzoek tot de volgende zuster enz. doch allen zijn te druk met haar eigen 

 werk bezig. 



Dan zegt Poerba leuih:, zus, laat de loetoeng de spoel oprapen." 



..Oetoen, haal even mijn spoel onder de bank." 



Onmiddellijk schuift de aap eronder, vat de spoel, bijt hem in vijven en reikt 

 hem over; dan springt hij weg en zet zich met een wijs gezicht weer op zijn 

 oude plekje. 



„Duivelsche loetoeng, ik kan je ook niets toevertrouwen, nu heb je mijn mooiste 

 spoel kapot gebeten." 



Zich bukkend, stoot zij daarop haar waterbakje tot bevochtiging van den inslag 

 om; 't was verschrikkelijk daar dit tot groot onheil leidt, je kunt er, als waart ge 

 door de kat gelikt, huidvlekken van krijgen. 



Poerba rarang wil haastig het weefjuk (rugboom) losmaken, doch de strik 

 schiet in de war; dies roept zij om hulp. 



Een oude meid, 't lijf vol kruim, stuift de keuken uit en verlost haar. 



Poerba rarang klaagt haar nood, vat den liniaal en slaat naar den loetoeng; 

 pats, 't is de rug van de meid, die zij raakt. 



„Ach vergeving, oudere zuster." 



Fleng, nu komt de liniaal op den schouder der meid neer. 



„Vergiffenis, oudere zuster." 



Dan springt de loetoeng op Poerba rarang en eindigt met haar in de borst 

 te krabben. 



„Duivel, dat verdraag ik niet; mijn verloofde Indradjaja zelfs raakt me niet aan." 



Daarna vraagt zij dezen verlof te gaan baden ; vervolgens zal zij den loetoeng 

 dooden. 



Met haar zusters en de oude meid gaat Poerba rarang maar de badplaats. 



Ongezien volgt haar de loetoeng, die als zij zich ontkleed hebben, de kleeren 

 weghaalt en in een boom ophangt. 



Daarop doet hij wind ontstaan, zoodat de prinsessen het koud krijgen en het 

 bad verlangen te eindigen. 



De meid moet de kleeren halen; ze zijn verdwenen, 



Dit bericht zij hare meesteressen, die het niet begrijpen, wijl niemand zich 

 liet zien. 



Alsdan vertoont de loetoeng zich. Poerba rarang scheldt hem een leelijk beest ; 



