XXVII 



VOORWOORD. 



Poerba leuih noemt hem mooi en welgemanierd, en zoo doen ook de andere 

 zusters. Roeft. vallen de kleeren der vijf naar beneden. 



Poerba rarang blijft doortieren en bedreigt den loetoeng met den dood, haar 

 gewaad valt onkenbaar vuil in 't water. 



De loetoeng ijlt huiswaarts om de meisjes vóór te zijn. 



Als zij terugkeeren, zit hij rustig bij de deur en ontkent zijn plaats verlaten 

 te hebben. 



Niettemin wacht hem een tuchtiging, doch hij vliedt en gooit alles wat binnen 

 zijn bereik komt onderst boven; 't wordt één chaos. 



Poerba rarang daardoor tot radeloosheid gebracht, ontbiedt den Lengser om 

 den loetoeng weer weg te halen en naar Poerba sari te verbannen ; „ze zijn toch 

 beiden even leelijk en even zwart, soort bij soort en dat hij bij haar een kind 

 verwekke." 



Lengser roept den loetoeng, die gewillig volgt; meteen is alle door hem aan- 

 gerichte schade hersteld. 



Dan gaan zij samen naar Poerba sari's ballingsoord; het meisje ontvangt 

 hen vriendelijk en neemt den loetoeng welwillend op. 



Lengser keert daarop tot den koning terug om verslag van de gebeurtenissen 

 te geven. 



Aldus kwam Loetoeng kasaroeng bij Poerba sari op den berg. 



Nauw heeft hij haar armzaligen staat opgemerkt of grootelijks met haar lot 

 begaan, slaat hij haar met een slaapbezwering. Vervolgens schudt hij zijn loetoeng- 

 huid af en stijgt naar den hemel om zijner moeder te melden, dat hij ten zeerste 

 ontdaan is over zijn onooglijke bruid en tevens te verzoeken haar een meer 

 voegzame woning te verschaffen. 



Soenan amboe verzekert hem dat Poerba sari's leelijkheid slechts schijn is, 

 en belooft voor een behoorlijk verblijf te zullen zorgen. 



Loetoeng kasaroeng begeeft zich weer naar Poerba sari. 



De wijzen krijgen ook nu last een woning te doen ontstaan; in een omme- 

 zien verrijst een prachtig paleis op den berg. 



Poerba sari ontwaakt en is ontdaan over al de heerlijkheid om haar heen; 

 zij huivert de huizing te betrekken, totdat de loetoeng haar daartoe overreedt. 



Onderwijl schept Soenan amboe zelf middels haar tranen een koele bad- 

 plaats en verwekt, als Poerba sari is opgestaan, warmte, die haar naar baden 

 doet verlangen. 



Loetoeng licht haar in waar zij een badplaats vinden kan en Poerba sari 

 gaat derwaarts. 



Aanwankelijk schroomt zij het daar aangetroffen gouden vaatwerk te ge- 

 bruiken, doch de groote afstand van het hof, doet haar vrees wijken en schooner 

 dan ooit te voren, keert zij van het water huiswaarts. 



Daar heeft zich een gouden mandje met goddelijke gewaden gemanifesteerd; zij 

 kleedt zich en gebruikt vervolgens sirih uit een op gelijke wijze verschenen sirihstel. 



