XXVIII 



VOORWOORD. 



Loetoeng kasaroeng wordt verliefd, doch de tijd daartoe is nog niet gekomen. 



Poerba rarang draagt thans den Lengser op, eens poolshoogte te gaan halen 

 van Poerba sari's toestand. 



Hij doet zulks en keert terug met het bericht, dat zij schitterend woont. 



Natuurlijk wekt dit Poerba rarang's ontstemming en dus beveelt zij den 

 Lengser andermaal haar zuster op te zoeken om haar te gelasten, tegen den vol- 

 genden dag de vijfentwintig vadem diepe kolk Sipatahoenan van de Baranang 

 siang afgedamd te hebben, opdat een vischfeest zal kunnen gehouden worden. Is het 

 werk niet op tijd klaar, dan hebben Poerba sari en de loetoeng het leven verbeurd. 

 Lengser haast zich tot uitvoering van de opdracht en leert, bij Poerba sari ge- 

 komen, sirih kauwen. Daarna vraagt zij hem naar de reden van zijn komst en 

 is diep terneer geslagen als zij deze verneemt, daar zij niet in staat is aan het 

 bevel te voldoen. 



Zij maakt den loetoeng daarvan deelgenoot, die haar raadt 't bevel maar op 

 zich te nemen; alles zal wel terecht komen. 



Lengser vertrekt met die boodschap en als Poerba sari wederom door Loe- 

 toeng kasaroeng is slaap is gemaakt, gaat hij andermaal hemelwaarts om bij- 

 stand. 



Ook nu weder verleenen de wijzen dezen op Soenan amboe's wensch; vóór 

 het ochtendgrauwen is de dam gereed. 



Echter verwijderen zij alle visch uit de kolk met uitzondering van een krabbe, 

 terwijl zij een kantjra met gouden schubben, in een gouden mandje aan het be- 

 gin van den dam verbergen; ook brengen zij twee kantjra's naar Poerba sari's 

 badplaats over. 



's Morgens, bij het ontwaken, vraagt Poerba sari of de afdamming is geschied. 

 Loetoeng zegt, dit middels een tooverformulier bewerkt te hebben, waarop Poerba 

 sari zich naar de kolk begeeft, den loetoeng gelastend op huis en hof te passen. 



Bij de afdamming gekomen, bevindt zij 't water afgeloopen en ontwaart tevens 

 dat er geen visch voorhanden is, hetgeen haar Poerba rarang's toorn doet 

 vreezen. 



Deze heeft zich onderwijl ter vischvangst opgemaakt en vertrekt met haar 

 zusters en haar verloofde Indradjaja in groote staatsie naar de kolk; aangekomen, 

 neemt zij, omringd van haar maagden, haar intrek in de daarbij opgerichte tijde- 

 lijke woning. 



Het visschen vangt aan. Met zeven en korven gaan de onderhoorigen te 

 water, doch zij bemachtigen niets. 



Wel daarentegen komt een krabbe te voorschijn, die op Poerba rarang toe- 

 schrijdt, haar in de lip knijpt en dan haastig keert maakt. 



„Au, duivel," krijt zij ; het visschen wordt een wijle gestaakt. 



Inmiddels heeft Loetoeng kasaroeng Poerba sari's verblijf, voorzien van een 

 werpnet, verlaten. 



Onzichtbaar gaat hij naar de Baranang siang en vertoont zich eerst, na de 



