XXIX 



VOORWOORD. 



kantjra met het gouden mandje uit den dam gehaald te hebben, in zijn volle 

 schoonheid. 



Eén uitroep van verbazing over den knappen jongeling volgt; inzonderheid 

 wordt Poerba rarang door zijn verschijning betooveid. (') 

 Hij treedt nader en zij vraagt zijn afkomst en naam. 

 Goeriang van Kaoeng loeöek, geeft de jonkman voor te heeten. 

 Dan verzoekt zij hem om den visch, doch hij zegt, dat deze voor de kluize- 

 nares, die slechts roedjak tot spijze heeft, bestemd is. 



Haar lust niet meester, belijdt Poerba rarang haar minnepijn, maar de jon- 

 geling gaat rechtstreeks naar de kluizenares, de uitgeworpen Poerba sari, die zich 

 aan het boveneinde van den dam heeft achteraf gehouden. 



Zij herkent hem natuurlijk niet en vraagt dus ook naar zijn woonplaats en 

 verdere bizonderheden 



Hij geeft haar gelijkelijk bescheid en vraagt wederkeerig wie zij is. 

 't Antwoord luidt: 



,,'kben een jongste zat des toorns, 

 een vorstinne zat van nooden, 

 een prinsesse zat van smarten, 

 één naam slechts voor ik als ware." 

 Hoonend licht de menigte dit toe met: „zij is: 

 „Njai Emas Poerba sari, 

 Poerba sari ajoe wangi, 

 Kantjana ajoe dewata, 

 Dewata radjoena tapa, 

 Tapa Emas Tapa radja, 

 Mas Tapa radja koesoema." 

 Nochtans geeft hij haar den visch. 

 „Ik heb niets tot wedergift," zegt Poerba sari. 



„Geen tegengeschenk verlang ik, daar ik een zwerveling ben," antwoordt de 

 jonkman. 



Dan zet hij het mandje met den visch neder, zegt nog: „dat het u ligt moge 

 vallen hem huiswaarts te voeren," breidt zich dan uit en is floep, verdwenen. 



Hij spoedt zich naar Poerba sari's woning terug en hult zich weer in zijn 

 apenhuid. 



In hooge mate naijverig geworden, gebiedt Poerba rarang haar zusters, Poerba 

 sari den visch te gaan ontnemen. 



Poerba leuih doet een goed woord voor haar jongste zuster en weigert, als 

 dit geen gehoor vindt, zich mede tot dien roof te leenen. 



Zoo gaan de overige zusters zonder haar naar Poerba sari ; deze wordt ge- 

 stompt en geslagen, valt en de visch wordt haar ontrukt. 





(') Dit vooval stemt eenigszins overeen inet de in Knebel's vertaling van de Babad 

 Pasir verhaalde gebeurtenis. Verh. Bat. Gen. dl. 51, blz. 5—8. 



