XXXI 



VOORWOORD. 



haar een wasgelen, wilden buffel leveren, welke opdracht Lengser haar gaat aan- 

 zeggen. 



Poerba sari wordt radeloos, vraagt den loetoeng om raad en hij heet haar 

 weer toe te stemmen. 



Hierop keert Lengser terug. 



Als 't op de uitvoering aankomt, zegt de loetoeng echter daartoe onbekwaam 

 te zijn ; Poerba sari zal zelf op de vangst moeten gaan. 



Dies trekt zij, na hem opgedragen te hebben de wacht te houden, mistroostig 

 boschwaarts. 



Zij treft het wilde beest aan, brieschend en brullend ; doodelijke angst bevangt 

 haar. 



Even nadat Poerba sari is heengegaan, verlaat ook de loetoeng haar woning. 

 Hij smeekt om het gewaad van een ouden dorpsoverste en steekt zich, als hem 

 dit geworden is, daarin. 



Dus onkenbaar, gaat hij Poerba sari opzoeken en vindt haar vol vrees voor 

 den stier onder een gordaboom. 



Hij vraagt naar de oorzaak van haar verdriet en als zij deze heeft mededeeld, 

 verzoekt hij haar om twee hoofdharen ten einde den buffel te bezweren. 



Poerba sari geeft hem deze; onmiddellijk is de stier zoo mak als een lam. 



Van belooning wil de oude niet weten ; rrt, weg is hij. 



Zonder eenige moeite laat de stier zich door Poerba sari stadwaarts leiden ; 

 slechts scheldwoorden geeft Poerba rarang haar tot dank. 



Poerba sari vraagt haar afscheid. „Ruk uit, verdwijn", is al wat haar gegund 

 wordt. 



Droef te moede, gaat zij den loetoeng dien uitslag melden. 



Hij vraagt haar naar hare gezindheid ten opzichte van den oude; vrees voor 

 den buffel en zijn hooge ouderdom hebben haar gedachten in die richting onder- 

 drukt. 



Loetoeng kasaroeng lacht witjes. 



Poerba rarang bejegent ook den stier onhebbelijk, waarop deze zich losrukt 

 en na een ontzaglijke verwoesting aangericht te hebben, boschwaarts ontvlucht. 



Poerba rarang is hevig ontstemt; eerst vernielde een loetoeng alles, nu een 

 stier, daarvoor zal Poerba sari boeten. 



„Lengser, ik heb er genoeg van, ga Poerba sari bevelen, zeven heuvels tot 

 hoemaaan\eg te ontwouden, doch rotsigen grond. Wij zullen hetzelfde doen op 

 vetten, makkelijk te bewerken bodem en is zij niet tegelijkertijd met ons gereed, 

 dan kost dit haar en den aap het leven." 



„Meesteresse" ; Lengser met een semba/i af. 



Hij brengt den last over, weer krijt Poerba sari en weer raadt de loetoeng haar 

 dien te aanvaarden. 



Na haar in slaap gebracht te hebben, stijgt hij op tot zijn moeder om hulp. 



Zij verwijst hem naar de wijzen, die hij smedend aantreft. 



