XXXVIII 



VOORWOORD. 



Eindelijk beveelt nog Soenan amboe, al wat de wijzen in Poerba sari's bal- 

 lingsoord tot stand brachten, naar de stad te verplaatsen, waarop Poerba sari den 

 naam daarvan verandert in dien van Pakoean kalangan. 



En dan viert het volk met een luisterrijk feest de echtverbindtenis van Poerba 

 sari en haar gemaal. 



Aldus de inhoud der aloude sage, die als een stuk mythologie uit het grijs 

 verleden zeer bizondere aandacht vraagt. 



Als kompositie is zij een meesterstuk, dat meerdere boeiend geschreven ge- 

 deelten bevat, schoon het te streng doorgevoerd parallelisme hier en daar noode- 

 loos vermoeit. 



Hulde dient dan ook gebracht aan de nagedachtenis van den man, die door 

 het verhaal op schrift te stellen, dit voor te loor gaan heeft behoed. 



Arga Sasmita was hij geheeten ; hij bekleedde slechts het nederige ambt van 

 Mantri goedang kopi te Kaoeng larang, een dorpje dicht bij de stad Tji-rebon gelegen. 

 Desondanks was hij een meester in 't vertellen en een boedjangga van on- 

 gewone kunde, getuigen zijn woordenschat en het gemak waarmede hij zich van 

 synoniemen bediende. 



Vast stond ook voor hem de hoogere wijding, die van de legende uitgaat, blij- 

 kens zijn slotwoord : 



„heil zij hem, die houdt de voordracht; 

 heil zij hun van wie verhaald wordt; 

 moge niemand iets ontbreken, 

 doch slechts zegen aller deel zijn, 

 schrijver dezes en ook hunner, 

 die begeeren naar de sage." 

 Zij 'taldus. 



III 



