228 



pangangkat ti djalma koeat, 

 njigit gantal meuweung keusal, 

 diperih amis tjaina. 



Prak dioetahkeun deui, bisi kapetolan, bisi kawiwirangan keur hatoeran. 



„Mama Lengser," orokaja gantjang nanja, „reuas pabaoer djeung sieun, na 

 tjoendoek dipioetoes, na datang dipiwarang, noen, rampes pikonokeun, soe- 

 mangga pikersaeun." 



„Ratoe emas, djisim koering tjoendoek manggoel pioetoes, datang dipiwa- 

 rang, ngemban pangandika ti nagara miwah ka toeang karsa, lakoening samping 

 djeung kasang katoet djeung olahanana, geus aja ta henteu?" 



Poerba sari regoek tjeurik. 



„Ti dihin oge oendoer basa boedak keneh; samping ti m^ndi, kasang ti 

 mana, rampes, njerahkeun beuheung teukteukeun, tikoro gorokeun. Lega beurang 

 lega peuting, patina si-adi, da teu bisa njieun samping njieun kasang." 



„Teu djamak koering ngagampang, ratoe, ning eta tjat ka aja tjat ka henteu, koedoe 

 kairingkeun bae koe djisim koering, mo bisa balik ka nagara, kitoe ge tjek timbalan." 



„Oetoen, koemaha oerang, pedah ajeuna, oerang ditoeroenkeun ka nagara, 

 teu meunang noenoehoen." 



„Geura moedji bae bari ngoekoesan leuit toedjoeh ngabandoeng." 



Tjatjap ing ngoekoesan; leuit doedoekoehan Poerba sari, seureuh meu- 

 djeuhna boeboeni tjareuh, kalapa sintoeng ngadjadjar. 



Boes deui ka padakman, reketek dibeubeur leupeut. 



„Koemaha nja Oetoen. 



„Oerang toeroenan bae, bisi dingarankeun teu ngawoela." 



„Koemaha, Mama Lengser." 



„Mo bisa balik moen teu kairingkeun mah." 



„Rampes, atoeh." 



Indit tina pangtjalikan, 

 angkat tina patapaan, 

 sawarnaning kekembangan, 

 dipipitan bari angkat, 

 saking oe\ rek ninggalkeun, 

 doedoekoehan tjondong kabeh, 

 soedjoed dipileuleujankeun, 

 datangna ka lawang loear, 

 ngaraboet dapoeran eurih, 

 Loetoeng keur sawenan lawang, 

 silé'pna henteu katembong, 

 disawenan pangawasa, 

 dibanding koe pradewata, 

 katjatjang kolear angkat, 



