12 



klamoer foean wain lolos; mais naibei waren zeer veel zeewiervruchtjes; doch 



ba toba iha we nee, kaloe krawa atoe de krokodil ging in dat water liggen; 



na, naibei kohi; krawa ba na klamoer als de aap zou eten, zou de krokodil 



foean nee, naibei kohi nia ; naibei kohi hem grijpen ; toen de aap die zeewier- 



hotoe noesoe: _0 matene haoe sei?' 



6. 



Michel no samea oeloen 

 hitoe. 



vruchtjes ging eten, greep hem de kro- 

 kodil ; toen de krokodil hem gegrepen 

 had, vroeg hij : „Ken je mij of nog niet?" 



Michiel en de slang met 

 zeven koppen. 



Lioerai feto no mane, sia roea nahoris 

 oan mane ida naran Michel. 



Lioerai nee soi lolos; naran sasa kiik 

 bot la koeran ba nia. 



Nia kan oan kalan loron nanak nak- 

 dioek moerak nalo noeoedar kaleik. 2 ) 



Mais iha Lioerai niakan kota nee no 

 laloean ida, sena boean bot nain hitoe 

 ba, tan boean bot nee krakat lolos ; tan 

 nee Lioerai atoe naboesik mais nataoek 

 boean nee keta na erna. 



Tan nee Lioerai naroeka andati ba 

 terik ba erna hotoe-hotoe, keta hasai 

 boean bot nee hosi laloetoek ; kaloe se 

 mak nasai boean bot nee hosi laloetoek, 

 Nai atoe hoö nia. 



Een koningspaar bracht een zoon ter 

 wereld, Michiel genaamd. 



Die koning was zeer rijk ; niets groot 

 noch klein ontbrak hem. 



Zijn zoon speelde dag en nacht 

 met een stuk geld als met eene 

 werpschijf. 



Maar in de kampong van den koning 

 was eene afsluiting, waarin zeven groote 

 toovenaars waren opgesloten, omdat 

 die groote toovenaars zeer kwaadaardig 

 waren. 



Daarom zou de koning hen wel los- 

 laten, doch hij vreesde, dat zij menschen 

 zouden eten. Daarom gaf de koning last 

 aan den omroeper om aan alle menschen 

 te doen weten dat zij die groote too- 

 venaars niet uit de afsluiting zouden 

 laten ; die hen uitliet, zou door den 

 koning gedood worden. 



1) In de wollijst : kaleek. De vrucht eener slingerplant ; 

 de vruchten zitten in eene peulschil van een halven of 

 drie kwart meter lengte ; zij hebben den vorm eener kas- 

 tanjebruine schijf van de grootte van een rijksdaalder en 

 worden in deze streken veel door de kinderen gebruikt 

 om mee te spelen ; door de eene partij worden deze 

 schijven in eene rij rechtop in den grond gezet; de 

 andere partij werpt met dusdanige schijven naar die in 

 den grond gezet zijn, met het doel deze om te werpen. 



