13 



Erna hotoe-hotoe nataoek ; erna nain 

 ida la kreis laloean nee. 



Dala ida Lioerai oan nanak nakdioek 

 moerak ualo ba kaleik, la oras niakan 

 loekaton ida mouoe tama ba boean 

 bot sia kan laloean ; Lioerai oan noesoe 

 ba boean: „Boean fo bodik haoekan 

 moerak mai lai"; boean nata: „Haoe 

 la fo; kaloe o loke odamatan, foin haoe 

 fo; lale haoe la fo". Mais Lioerai oan 

 nee naloea tian nia kan ama nian Ha, 

 nasai oda tnatan nalo boean bot sai ; 

 hotoe boean bot fo nikar moerak ba 

 Lioerai oan ; boean bot lao tama nikar 

 moat ba. 



Lioerai mai nalikoe ba boean bot, 

 la iha ; nia krakat lolos ; nia terik ba 

 erna sia: „Se mak nasai boean bot nee, 

 terik; kaloe la terik haoe atoe koö 

 erna hotoe-hotoe. Mais Lioerai oan nata: 

 „A Ama! Ita keta hoö erna sia, sia la 

 sala; haoe mak sala, bele hoö haoe". 



La oras Lioerai lo'è soerik atoe nodi 

 ta niakan oan ; mais ema dato sia na- 

 kakik tia nai, mak foin nai la ta fali. 

 Mais ba loron nee Lioerai nola nikar 

 moerak hotoe-hotoe no tais diak hotoe- 

 hotoe fo nikar tais at ba nia kabala ; 

 teni nia la na namoetoe no nia kan 

 aman teni, tan aman krakat nia; nia 

 la na diak noeoedar oeloek teni, nia na 

 iha dapor no atan sia ; nia la toba iha 

 fatin diak noeoedar oeloek teni ; no 



Allen waren bevreesd ; niemand ging 

 dicht bij de afsluiting. 



Eens speelde de koningszoon met een 

 geldstuk als met eene werpschijf; onmid- 

 dellijk viel zijn rijksdaalder in de afslui- 

 ting der groote toovenaars; de konings- 

 zoon vroeg aan een toovenaar: „Toove- 

 naar geef mijn geld hier"; de toovenaar 

 antwoordde: „Ik geef het niet; als gij 

 de deur open maakt, dan geef ik het ; 

 anders geef ik het niet". Maar die 

 koningszoon had het bevel zijns vaders 

 vergeten, deed de deur open, liet de 

 groote toovenaars uit; toen gaven de 

 groote toovenaars het geld aan den 

 koningszoon terug; de groote toove- 

 naars gingen weer de wildernis in. 



De koning kwam kijken naar de 

 groote toovenaars; zij waren er niet; 

 bij was zeer boos; hij zeide tot de 

 menschen : „Die de groote toovenaars 

 heeft uitgelaten zegge het ; als hij het 

 niet zegt, zal ik alle menschen dooden. 

 Doch de koningszoon antwoordde: „Ach 

 Vader ! dood de menschen niet, zij 

 hebben geen schuld ; ik heb schuld, gij 

 kunt mij dooden". 



Terstond hief de koning het zwaard 

 op om er zijn zoon mee te dooden; 

 doch de hoofden weerhielden den koning, 

 zoodat de koning zijn zoon niet doodde. 

 Maar op dien dag nam de koning al 

 het geld terug en al de goede kleereu, 

 gaf hem weder slechte kleeren om te 

 dragen ; ook at hij niet meer met zijn 

 vader samen, omdat zijn vader op hem 

 vertoornd was ; hij at niet lekker meer 

 zooals vroeger ; hij at in de keuken 



