14 



sasawan nia nodi bibi malae ba daka, 

 nodi no we au ida no biitar talin 

 ida, nalo ba boekae; toö loraik nia 

 natama bibi malae ba laloetoek; hotoe 

 nian isin lolon foër lolos, la naraos an 

 teni, noeoedar oeloek nian aman sei nalo 

 diak nia. — Ba loron ida Nai ida solok 

 soerat ba Nai sia iha rai hotoe-hotoe; 

 iha soerat laran nee Nai terik: „Iha baoe 

 kan rai soesar lolos, tan nee eini atoe 

 toean haoe. Kaloe Nai neebe mak no 

 oan niane, nia nalo mai ; kaloe oan 

 mak noo samea oeloen bitoe nee, nia 

 mak atoe kawin no baoe kan oan feto 

 kmisak". Lioerai botoe-hotoe nalo sia- 

 kan oan mane ba, niais Lioerai oan 

 ida la kfobok atoe nakaat no samea 

 oeloen bitoe nee. Too loraik Lioerai 

 oan Micbel nee nodi bibi malae fila 

 natama ba laloean; natama hotoe tia 

 ba laloean, nian atan sia terik ba nia: 

 „Nai oan! erna uoi mai terik, erna dato 

 oan hotoe-hotoe atoe liboer an ba rai 

 ida nee ba; kaloe se mak noo samea 

 oeloen bitoe nee, nia atoe kawin no 

 Lioerai nee nia kan oan feto". 



Lioerai oan nata: „A bei sian, emi 

 hare dei, haoe nee Lioerai nia kan 

 atan". 



Lioerai oan kalan nee nanoin nia 

 kan atan sia terik neë nia tanis. 



met de slaven; bij sliep niet meer in 

 een goed vertrek zooals vroeger; en des 

 morgens bracht hij de schapen weg en 

 bewaakte ze ; hij nam een bamboe met 

 water en tien kolven mais mee, om 

 buiten te eten ; des avonds bracht hij 

 de schapen in den stal ; vervolgens 

 bij was zeer vuil ; hij reinigde zich 

 niet meer, zooals vroeger toen zijn 

 vader hem nog goed behandelde. Op 

 zekeren dag zond een koning een brief 

 naar de koningen in alle landen ; in 

 dien brief zeide de koning: „In mijn 

 land heerscht een groote ramp ; wilt 

 mij daarom belpen. De koning die een 

 zoon heeft, late hem komen ; de zoon 

 die de slang met zeven koppen doodt, 

 zal huwen met mijne eenige dochter". 

 Alle vorsten lieten hunne zonen gaan, 

 doch geen vorstenzoon durfde te strij- 

 den tegen die slang met zeven kop- 

 pen. Toen het avond geworden was, 

 bracht de koningszoon Michiel de 

 schapen terug in den stal; nadat hij 

 ze had binnengebracht zeiden zijne 

 slaven tot hem: „Koningszoon! er 

 kwamen zooeven menschen vertellen, 

 dat alle hoofdenzonen bijeen zullen 

 komen in een land daarginder; hij 

 die de slang met zeven koppen doodt, 

 zal trouwen met de dochter van dien 

 koning". 



De jeugdige koningszoon antwoordde : 

 „Ach goede hemel! gij ziet mij hier 

 slechts als den slaaf eens konings". 



In dien nacht als de koningszoon 

 zich herinnerde, wat zijne slaven ver- 

 teld hadden, weende hij. 



