16 



oeloen hitoe nee nian fatik nia boloe 

 ba samea oeloen hitoe nee : „Hei samea ! 

 o maak ema hotoe-hotoe, nataoek o ; 

 sai mai, haoe atoe koko kare o kan 

 bit nee". Samea nata nikar ba Lioerai 

 oan: „Hei beloe! tan sa o mai sadi 

 haoe? oin noeoedar o nee nen la sana 

 an ba haoe kan nean let". 



Lioerai oan nata: Hooe soin; masik 

 o tos malo boewa fatoe haoe fera kare, 

 kodi haoen lawarik fera kare. 



Hotoe la oras samea oeloen hitoe sai 

 mai ba Lioerai oan; laoras sia roea ta 

 maloe; teki-tekis oedan anin; oedan no 

 anin la namoto daudau too loro monoe. 

 Lioerai oan Michel mak menaan noo 

 tia samea oeloen hitoe nee, foin oedan 

 no anin namoto. 



Hotoe Lioerai oan toen nosi koeda, 

 koa samea oeloen hitoe nian nanaan 

 dikin ; hotoe nia faloen ba soerat ida, 

 nodi ba boean bot rai nahoelin. 



Hotoe nia nodi bibi malae ba nata- 

 ma nikar ba laloean, natais nikar nian 

 tais at fo nikar ohin tais diak nee ba 

 boean bot. 



in die kampong verwonderd, omdat 

 die koningszoon zeer schitterend gekleed 

 was, alsook omdat hij zoo'n mooi paard 

 had dat liep met de snelheid van den 

 wind. Toen de koningszoon bij het ver- 

 blijf der slang met zeven koppen geko- 

 men was, riep hij deze toe : „Hé slang! 

 gij zegt, dat alle menschen u vreezen; 

 kom te voorschijn, ik zal uwe kracht eens 

 beproeven". De slang antwoordde den 

 koningszoon : „ Hé vriend ! waarom komt 

 gij mij uitdagen? iemand als gij vult 

 niet eens de ruimte tusschen mijne 

 tanden". De koningszoon antwoordde: 

 „Nu goed; al zijt gij zoo hard als 

 oude pinang, ik zal trachten u te splij- 

 ten; met mijne jengdige kracht tracht 

 ik u te splijten". 



Onmiddelijk daarna kwam de slang 

 met zeven koppen te voorschijn en ver- 

 toonde zich aan den koningszoon ; ter- 

 stond gingen zij den strijd met elkander 

 aan; plotseling ontstond er regen en 

 wind ; de regen en de wind hielden 

 niet op voor de zon onderging. De 

 koningszoon Michiel overwon, sloeg de 

 slang met zeven koppen dood, waarna 

 de regen en wind ophielden. 



Daarna steeg de koningszoon van het 

 paard, sneed de punt af van de tong 

 der slang met zeven koppen ; die punt 

 wikkelde hij in papier en bracht ze 

 naar de groote toovenaars om te be- 

 waren. 



Daarna bracht hij de schapen weer 

 naar den stal, trok zijn slechte kleeren 

 weer aan, en gaf de mooie kleeren aan 

 de groote toovenaars terug. 



