17 



Ba loron ida erna ida ba tiha naan, 

 nare nola samea oeloen hitoe maten 

 nee iha tasi rat ; la oras nia ta kotoe 

 samea oeloen ; nia la tiha teni naan 

 mais nia nodi ohin samea oeloen nee 

 ba natoedoe ba Lioerai iha kota nee; 

 nia terik ba Lioerai: „Haoe mak ta 

 koo samea oeloen hitoe nee; tan nee 

 haoe mak atoe kawin ko Ita kan oan". 

 Lioerai terik. „Iha neebe samea nia 

 kan oeloen hitoe nee?" Nia natoedoe 

 ba Lioerai. Lioerai terik: „Soin, awan 

 sasawan haoe atoe karoeka erna liboer 

 an, wain roea emi atoe kawin". 



Too wain roea sasawan erna naksoe- 

 dik hele tia, Nai terik: „Ohin haoe 

 kan oan feto atoe kawin, dadi emi ba 

 hafoetar dalan no oema"; hotoe erna 

 sia nataa: „Diak nai". 



Ba loron nee ema nafbetar Nai nia- 

 kan oema no dalan nalo diak lolos; 

 sia naè tais misa diak ba dalan klaran, 

 ema kawin atoe lao ba. 



Ema hotoe-hotoe mai bele tia too 

 oema ema atoe kawin ba, oras nee mos 

 Lioerai oan Michel too no boean bot 

 nain roea toeir nia ; hotoe Lioerai oan 

 too oema, ema hotoe-hotoe mate sala ; 

 hotoe nia toen nosi koeda nodi we 

 nisik ema iha oema kawin laran, hotoe 

 sia moris nikar. 



Verhandelingen Bat. Gen. Dl. LXI. 2e stuk. 



Op zekeren dag ging iemand visschèri, 

 en zag de doode slang met zeven kop- 

 pen op het zeestrand; onmiddelijk sloeg 

 hij de koppen der slang af; hij vischte 

 niet meer, maar hij ging met de koppen 

 der slang op weg om die aan den koning 

 in die kampong te toonen ; hij zeide tot 

 den koning : „Ik heb de slang met zeven 

 koppen doodgeslagen; daarom zal ik 

 met uwe dochter in het huwelijk tre- 

 den". De koning zeide: „ Waar zijn de 

 zeven koppen van de slang?" Hij toonde 

 ze den koning. De koning sprak: „Goed, 

 morgen vroeg zal ik last geven, dat 

 de menschen samenkomen; overmorgen 

 zult gij in het huwelijk treden". 



Na twee dagen toen de menschen des 

 morgens allen waren samengekomen, 

 zeide de koning: „Heden zal mijne 

 dochter in het huwelijk treden ; gaat 

 gij daarom den weg en het huis ver- 

 sieren"; daarop antwoordden de men- 

 schen: „Goed, heer". 



Op dien dag versierden de menschen 

 het huis van den koning en den weg 

 zeer mooi; zij spreidden kleederen uit 

 op het midden van den weg, opdat de 

 gehuwden er over heen zouden gaan. 



Toen allen bij het huis, waarin het 

 huwelijk zou plaats hebben, gekomen 

 waren, toen was ook de koningszoon 

 Michiel daar met twee groote too ve- 

 naars als sfevolff ; toen de koningszoon 

 bij het huis kwam, vielen allen in 

 zwijm; toen steeg hij van het paard, 

 besproeide de menschen in het brni- 

 loftshuis met water, waarop zij weer 

 bijkwamen. 



2 



