ii) 



Mau inan no Mau araan baboet nola 

 lawarik roewa nee sia kan toos; sia nela 

 rohan ida dei, fo ba lawarik roewa nee ; 

 hotoe daudau too batar tasak ona, fahi 

 foeik ida mai na lawarik roewa nee nia- 

 kan batar; hotoe lawarik roea nee tanis 

 tan sia kan batar; sia tanis, manoe 

 foeik ida naran Berlikoe mai ba sia 

 roewa, noesoe: „Emi tanis ba sa"; sia 

 simoe: „Ami tanis tan fahi foeik na 

 ami kan batar"; hotoe Berlikoe nee terik: 

 „Emi roea keta tanis; emi roea ba 

 boeka oelar naran klata haoe lei ba boloe 

 fahi foeik kodi mai ; hotoe Berlikoe nee 

 ba boloe fahi; ba boeka netan fahi 

 foeik iha fatoekoeak ida ; fahi terik : 

 „Haoe ka Man kiak no Boei kiak nia 

 kan batar tasak ; haoe baroek"; hotoe 

 Berlikoe terik: „Ita roea ba ha haoe 

 kan batar tasak iha nee ba, wain lolos ; 

 sia roea ba, Berlikoe oeloek, fahi toeir ; 

 hotoe sia ba too toos tehen nee, fahi 

 terik: „A! o bosok haoe; o terik o 

 kan toos seloek; mais lale haoe ka 

 loro-loron Boei kiak no Mau kiak nia 

 kan toos nee". 



Hotoe Berlikoe terik: „O soin ! lao 

 mai"; hotoe fahi terik: „Haoe kata- 

 oek boeat metan nee; haoe la tone"; 

 fahi nare dia, Mau kiak sia roewa 

 Boei kiak nalo hein fahi nee; Ber- 

 likoe terik: „Lao mai"; fahi ba, 



Mau inan en Mau aman pleegden 

 bedrog, ontnamen dien twee kinderen 

 hun tuin ; zij lieten slechts een stuk 

 over; gaven het aan die twee kinderen ; 

 vervolgens voortdurend totdat de maïs 

 rijp was, kwam een wild varken maïs 

 van die twee kinderen eten; toen huil- 

 den die twee kinderen om hun maïs ; 

 terwijl zij huilden, kwam het vogeltje 

 Berlikoe *) tot hen, en vroeg: „Waar- 

 om huilt julie?" zij antwoordden: „Wij 

 huilen omdat een wild varken onze 

 maïs heeft opgegeten". Daarop zei Ber- 

 likoe : „Julie moet niet huilen, gaat 

 beiden den worm zoeken, die klata 

 heet, ik zal het varken gaan roepen, 

 en er mee hier komen"; daarop ging 

 Berlikoe het varken roepen ; hij ging 

 zoeken en vond het wilde varken in 

 eene rotsholte; het varken zei: „Ik 

 heb de rijpe maïs van de weezen Mau 

 en Boei opgegeten ; ik was lui"; daar- 

 op zei Berlikoe: „Wij gaan samen mijn 

 rijpe maïs eten daar ginder, er is zeer 

 veel"; zij beiden gingen, Berlikoe voorop, 

 het varken achteraan ; toen zij tot den 

 rand van den tuin waren voortgegaan, 

 zei het varken : „O gij bedriegt mij ; gij 

 zegt, dat uw tuin een andere is, maar 

 neen, dagelijks at ik van dezen tuin die 

 aan de weezen Boei en Mau toebehoort '. 



Daarop zei Berlikoe: „Nu goed! 

 kom' hier"; het varken zei: .Ik ben 

 bang voor dat zwarte ding; ik kom 

 niet"; het varken zag de val die de 

 weezen Mau en Boei voor het varken 

 gemaakt hadden; Berlikoe zei: „Kom"; 



1) Een vogeltje van de grootte vaneen rijstvogeltje. 



