go 



9. 



Krawa no Lenoek. 



Een aap en eene schildpad. 



Loron ida lenoek sae nosi tasi ba 

 pasear iha rai mara, nasoin nia kan 

 beloe krawa. Krawa terik ba lenoek: 

 „Hei beloe, o makara mai, ita roewa 

 ba ha hoedi iha haoe kan toos; lenoek 

 naak: ,,0 kan tebeska? keta erna nian". 

 Krawa terik: ,,Lale beloe, haoe kan 

 doeoek ; lao mai, ita ba ha". Lenoek 

 mos toeir krawa lian; dadi sia roewa 

 ba bele ; inais hoedi nee la hos krawa 

 nian ; erna seloek nian hoedi. Noeoenee 

 dadi sia roewa mos ba too iha hoedi 

 nee; krawa sae too, mais lenoek sae 

 la too, nia nein iha hoedi hoen dei. 



Lenoek noesoe ba krawa: „Hei beloe, 

 fo foean ida ba haoe". Krawa terik: 

 „Haoe la fo". La oras lenoek nawan 

 sae, terik : ,,0 la fo, haoe boloe''. 

 Krawa terik; ,,Kaloe beloe nakara 

 boloe, bele boloe". La oras lenoek boloe 

 ba erna toos nain: „Hei ema hoedi 

 nain, lailais mai te krawa na o kan 

 hoedi". Noeoenee dadi ema toos nain 

 nalai mai, mais krawa nalai tian;hela 

 dei lenoek iha hoedi hoen. 



Toos nain noesoe lenoek: „Se mak 

 nanao haoe kan hoedi?" 



Op zekeren dag steeg de schildpad 

 uit de zee op, ging op het drooge wan- 

 delen, en zag haar vriend den aap. De 

 aap zeide tot de schildpad: ,, Hé vriend, 

 als gij zin hebt, kom dan, dan gaan 

 wij samen pisangs eten in mijn tuin"; 

 de schildpad zei : „Is het heusch uw 

 tuin? als hij maar niet van een ander 

 is". De aap zei: „Neen vriend, 't is 

 mijn eigen tuin; kom, wij gaan eten". 

 De schildpad deed wat de aap zei, en zij 

 gingen gezamenlijk ; doch die pisangs 

 waren niet van den aap ; zij behoorden 

 een ander toe. Zoo kwamen zij dan bei- 

 den bij die pisangs; de aap kon er in 

 klimmen, doch de schildpad kon dat niet; 

 deze bleef beneden aan den pisangstam. 



De schildpad vroeg aaD den aap : 

 „Hé vriend, geef mij een vrucht". De 

 aap zei: „Ik geef er geen". Terstond 

 werd de schildpad boos en zei: „Als 

 ge er mij niet van geeft, dan roep 

 ik". De aap zei: „Als mijn vriend wil 

 roepen, mag hij roepen". Terstond riep 

 de schildpad den eigenaar van den 

 tuin: „Hé eigenaar van de pisangs, 

 kom spoedig want de aap eet uw pi- 

 sangs op". Zoo doende kwam de eige- 

 naar van den tuin toegeloopen ; maai- 

 de aap was al weg; de schildpad was 

 alleen aan den voet van den pisang- 

 stam achtergebleven. 



De eigenaar van den tuin vroeg aan 

 de schildpad: „wie heeft mijne pisangs 

 gestolen?" 



