33 



Nian ma ama mate tia nia ba na 

 iha nian baba sia. Dadi nian baban 

 sia nare diak nia, mais nian kiin sia 

 nare nia la diak ; nian kiin naroeka nia 

 ba nein krau, fo batar foelin nia nodi 

 ba na iha moat laran ; mais nia la na, 

 tanis dei. Loro-loron noeoenee dei. Nia 

 la teroes ona, dadi ba loron ida nia 

 nalai ; sae taroeik toen taroeik, tama 

 moat sai moat; noeoenee nia ba too 

 iha hali hoen bot ida, hotoe kalan 

 ona, dadi nia mos toba. Nia toba, nia 

 nare fahi foeik bot ida no iha kakorok 

 henoe mean bot ida; fahi nee toba 

 tian, nia ba kasoe nola ohin henoe iha 

 fahi kakorok ; hotoe nia nalai oeloek 

 fahi nalai toeir, sia roewa nalolok 

 maloe ba dei ; too tasi laran nia lao 

 lioe, fahi fila nikar. Hotoe nia mos 

 kobar ohin henoe nee ba knotak foin 

 nodi faroe at oan ida bobar natos. 



Henoe nee uiït nia nodi toeir tasi 

 laran nee ba dei. — Hotoe nia ba, na- 

 soin nola ro Ingris ida; dadi ohin ro 

 nee nian kapitan boloe: „Hei Doean 

 kiak! o atoe ba iha neebeV" Doean 

 nata : „ A nai ! Ita Bot mak atoe lao 

 ba tasi laran sei hodi ro ; mais haoe ata 

 la lika hodi ro, lao hodi ain dei". 



Toen zijne ouders waren gestorven, 

 ging hij bij zijn oom eten. En zijn oom 

 hield van hem, doch zijne tante hield 

 niet van hem; zijne tante beval hem de 

 karbouwen te bewaken, gaf hem maïs- 

 kolven, die hij meenam om te eten in de 

 wildernis ; doch hij at niet, hij huilde 

 slechts. Zoo ging het dagelijks. Hij 

 hield het niet meer uit, zoodat hij op 

 zekeren dag wegvluchtte; en hij liep 

 bergen op en af, liep de wildernis in 

 en uit ; zoo ging hij door tot bij een 

 grooten waringinboom; toen was het 

 reeds avond, zoodat hij dan ook ging 

 liggen. Terwijl hij daar neerlag, zag 

 hij een groot wild varken met aan 

 den hals een dikke gouden ketting; 

 toen dat varken sliep, ging hij die 

 ketting van den hals van het varken 

 afnemen: daarop liep hij weg, hij 

 voorop, het varken liep hem ach- 

 terna; zij bleven hiaar achter elkaar 

 loopen; toen ze aan de zee kwa- 

 men, liep hij door, het varken keerde 

 terug. Toen bond hij die ketting 

 om het midden vast, en bond er, om 

 ze te bevestigen, een versleten baadje 

 overheen. 



Die ketting lichtte hem op om verder 

 in zee voort te gaan. Toen hij voort 

 ging, ontmoette hij een Engelsche 

 boot ; de kapitein van die boot riep : 

 „ He Doean kiak, waar wil je heengaan?" 

 Doean antwoordde: „O heer! wanneer 

 gij eene zeereis wilt doen, doet gij dat 

 met een boot; doch ik slaaf heb geen 

 boot noodig, ik reis maar met mijn 

 voeten". 



Verhandelingen Bat. Gen. Dl. LXI. 2e stuk. 



