36 



Doean nakfali taha uoeoedar henoe 

 dei, niit nia nodi lao iha tasi laran. 

 Dadi Doean fila nikar ba atoe lao toe- 

 ir tasi laran. Nia tama mooet Hoe we 

 ain ; botoe foin nia nani sae nikar ba 

 iha rai tnara. Kaloe nia ba too iha rai 

 mara, nia sei ba boeka nikar ohin ka- 

 toeas be atoe nola nikar nia kan henoe; 

 nia lao ba, nasoroe nola katoeas, terik 

 ba nia: „Hei katoeas o fo hikar haoe 

 kan henoe mai, mola mikar o kan 

 taha". 



Katoeas terik nikar ba Doean: „Haoe 

 la kooek fo, toekar tia dala ida dei". 



Doean rona katoeas terik noeoenee, 

 nia neon soesar la diak basoek ; dadi 

 nia mos nakidoek ba iha nioat, nia 

 terik lia foean ida roewa ba taha : ^Ta- 

 ha kaloe haoe koesoe haoe kan henoe 

 ba katoeas, kaloe katoeas la fo, o ta 

 katoeas, o miste maklosoe mosi oon 

 knoean, hela dei dikin". 



Doean terik hotoe noeoenee, ba nikar 

 noesoe nadia nian henoe ba katoeas, 

 mais katoeas la nooek fo. 



Doean terik ba nia: „O la mooek fo 

 tebes katoeas?" Katoeas simoe ba Doe- 

 an: „Haoe la fo tebes, toekar tia dala 

 ida dei; o atoe malo sa ba haoe?" 



La oras Doean terik ba taha: „Ta 

 katoeas taha!" 



Doean foin terik noeoenee taha nak- 

 losoe sai, hela dei dikin. Katoeas nare, 

 nalai hori neeba mai nakoak Doean nia 



Doean meende dat het kapmes even- 

 als de ketting hem zou oplichten om 

 over de zee te gaan. Das ging Doean 

 weer terug om een zeereisje te maken. 

 Toen hij er in ging, zonk hij tot op 

 den bodem ; toen zwom hij, steeg er 

 weer uit en kwam op het drooge. Zoo- 

 dra hij weer op het drooge was, ging 

 hij weer den oude zoeken om zijne 

 ketting weer terug te nemen ; terwijl 

 hij giug, ontmoette hij den oude, en 

 zei hem : ,,Hé oude, geef mijne ket- 

 ting terug, en neem uw kapmes weer". 



De oude zei tot Doean : „Ik wil ze 

 niet geven ; eens geruild blijft geruild". 



Toen Doean den oude zoo hoorde 

 spreken, was zijn hart zeer bedroefd ; 

 hij ging dan achteruit in de wildernis 

 en sprak een paar woorden tot het 

 kapmes: „Kapmes, als ik den oude om 

 mijne ketting vraag, en de oude ze 

 niet geeft, dan zult gij den oude slaan ; 

 gij moet dan uit uw schede komen, 

 alleen den punt er in laten". 



Nadat Doean dit gezegd had, ging 

 hij terug en vroeg voor goed zijne 

 ketting aan den oude, doch de oude 

 wilde ze niet geven. 



Doean zei tot hem: „Wil je ze in- 

 derdaad niet geven, oude?" De oude 

 antwoordde aan Doean : „Ik geef ze 

 inderdaad niet; eens geruild blijft 

 geruild; wat wil jij mij doen?" 



Onmiddellijk daarna zei Doean tot 

 het kapmes: „Sla den oude o kapmes!" 



Nauwlijks had Doean dat gezegd, 

 of het kapmes sprong uit de schede, 

 alleen de punt bleef er in. Zoodra de 



